فرانسوا ژني و بنيادهاي حاكم بر تدوين حقوق موضوعه تأملي بر تعامل متافيزيك و واقعيت در ايجاد حقوق موضوعۀ خانواده

تعامل متافيزيك و واقعيت را، بايد دغدغۀ فيلسوفان حقوق نيمۀ اول سدۀ بيستم دانست؛ بنيادهاي طبيعي، تاريخي، عقلي، و ايده‌آل فرانسوا ژني، كه پيوندي ناگسستني با يكديگر دارند، چارچوب همان تعامل‌اند و تدوين علمي حقوق موضوعه، به تعبير ژني، را نتيجه مي‌دهند. اگرچه بنياد عقلي، از اهميت بيشتري در ميان اين بنيادها برخوردار است، اما، اين عقل، از يك‌ سو، تنها، كاشف اصول برآمده از طبيعت اشياي برتر است و بنا نيست جايگزين چنين طبيعت اشيايي كه مبناي اعتبار هنجار است، باشد؛ از سوي ديگر، اين عقل، متأثر از بنياد طبيعي و تاريخي است. اشراق تجربي نيز مبناي بنياد ايده‌آل است و مؤلفه‌هاي خود را، از خارج از ذهن اخذ مي‌كند و نقش هدايتگري را بر عهده دارد و بناست مكمل عقل باشد. چنين چارچوبي، نه گذار از نهاد به قرارداد را آرمان خود در حقوق موضوعۀ خانواده مي‌داند و نه عقد نكاحي را نتيجه مي‌دهد كه گزارۀ طبيعي اختلاف جنس را ناديده بينگارد؛ اصل استحكام و استمرار خانواده را به چالش نمي‌كشد و در عين حال، نظام خانواده را از تكامل باز نمي‌دارد.