نقش جنسيت در خسارات معنوي

ضرورت توجه به نقش جنسيت در برخي حوزه‌هاي حقوقي، موضوعي است كه در دهه‌هاي اخير توسط برخي حقوقدانان بيشتر مورد توجه قرار گرفته است. يكي از اين حوزه‌ها كه ضروري است به تفاوت‌هاي جنسيتي در آن توجه شود، بحث خسارات معنوي است. وجود تفاوت‌هاي بيولوژيكي و عملكردي مغز در زنان و مردان و نيز تفاوت در مسئوليت‌ها و انتظارات اجتماعي اين ضرورت را توجيه مي‌كند. براي اينكه بتوان اين تفاوت‌هاي جنسيتي را در مرحلۀ ارزيابي خسارات معنوي مورد توجه قرار داد، لازم است كه از ابزارهاي روان‌سنجي نيز به‌عنوان ابزارهاي مكمل استفاده شود تا براساس شاخص‌هاي موجود در آن بتوان تفاوت‌هاي زيستي و احساسي را در مرحلۀ محاسبۀ خسارات سنجيد. با آنكه در نظام حقوقي ايران در خصوص اين موضوع تصريحي نشده است، با اين حال مانعي هم در اين زمينه وجود نخواهد داشت، زيرا براساس مواد 3 ق.م.م و 515 ق.آ.د.م تعيين ميزان خسارت با توجه به اوضاع و احوال هر قضيه بر عهدۀ قاضي است. بنابراين، قضات مي‌توانند در ارزيابي خسارت معنوي، به جنسيت زيان‌ديده توجه بيشتري كنند. اين مسئله سبب واقعي‌تر و كارامدتر كردن جبران خسارت خواهد شد.