تأثير هوش عاطفي بر موفقيت شغلي‌ذهني با نقش واسطه‌ي نگرش‌هاي فراحدي شغلي

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسي تأثير هوش عاطفي بر موفقيت شغلي‌ذهني با نقش واسطه‌ي نگرش‌هاي فراحدي شغلي در پرستاران است. روش ‌ها: اين پژوهش به روش توصيفي‌همبستگي صورت گرفت. پس از آنكه ادبيات نظري پژوهش در زمينه‌ي قلمروي موضوعي بررسي گرديد، مدل پژوهش تدوين شد. جامعه‌ي آماري پژوهش، پرستاران بيمارستان خورشيد بودند كه تعداد آن‌ها 445 نفر در سال 1400 برآورد شد. از ميان كل جامعه‌ي آماري به روش نمونه‌گيري تصادفي، از 220 نفر بر اساس فرمول كوكران نظرخواهي شد. سپس پژوهشگر داده‌ها را با استفاده از پرسش‌نامه‌اي كه با اقتباس و بومي‌سازي پرسش‌نامه‌هاي استاندارد مدون كرده بود، جمع‌آوري كرد. تجزيه ‌و تحليل داده‌ها در دو سطح آمار توصيفي و آمار استنباطي از طريق مدل دروني و بيروني با نرم‌افزار Smart Pls صورت گرفت. يافته‌ها: يافته‌هاي حاصل از تجزيه‌و‌تحليل فرضيه‌هاي پژوهش نشان داد كه هوش عاطفي بر موفقيت شغلي‌ذهني (ضريب تأثير: 0.297) هوش عاطفي بر نگرش‌هاي فراحدي شغلي (ضريب تأثير: 0.444) و نگرش‌هاي فراحدي شغلي بر موفقيت شغلي‌ذهني (ضريب تأثير: 0.277) تأثير مثبت و معناداري دارند. همچنين نتايج آزمون سوبل نشان داد كه نگرش‌هاي فراحدي شغلي تا حدي تأثير هوش عاطفي را بر موفقيت شغلي‌ذهني ميانجي‌گري مي‌كند. نتيجه‌گيري: نتايج آزمون فرضيات نشان‌دهنده‌ي تأثير غيرمستقيم هوش عاطفي بر موفقيت شغلي‌ذهني با ميانجي‌گري نگرش‌هاي فراحدي شغلي بود.