اپونيم بيماري‌ها بر مبناي اساطير و ادبيات و هنر

زبان شامل انواع ابزارهايي است كه اين ابزارها در ارتباطات و انتقال تجربيات بسيار اهميت دارند. كلمات اختصاري، تشبيه، استعاره، كنايه، مجاز، جناس، تكرار، مترادفات در اين ارتباط نقش مؤثري دارند. اپونيم (Eponym) ابزار زباني ديگري است كه در ايجاد ارتباط مؤثر است. اپونيم در زبانشناسي به فرد، محل يا شيئي گفته مي شود كه نام قوم يا مكاني از نام او گرفته شده باشد. اپونيم ها نه تنها در زبان عاميانه بلكه در علوم، مخصوصاً علم پزشكي نيز نمود دارند.اين مقاله به روش توصيفي و تحليلي اپونيم هاي بيماري ها را كه با اساطير و آثار ادبي و هنري پيوند يافته اند، مورد بررسي قرار مي دهد. از بيست مورد اپونيم مطرح در اين مقاله نه مورد (اوليس، هركول، پان، پروتئوس، سيرنگوميلي، سيكلوپيا، ژيگانتسم، ساتير، فوبيا) به قهرمانان و خدايان اسطورهاي يونان و روم، و شخصيت هاي ادبي و ديگر آثار هنري نمودهاي ديگر اپونيم در حوزۀ علم پزشكي هستند كه در اين ميان پنج مورد (آليس در سرزمين عجايب، پيك ويكن، هامپتي دامپتي، آگوچيك و رابين هود) به ادبيات انگلستان  و سه مورد (نفرين اوندين- كه البته اصل اين داستان يوناني است-، بارون مونشهاوزن، استراو پيتر) به ادبيات آلمان، يك مورد (سندرم لازاروس) به كتاب مقدس، دو مورد به آثار هنري شاهكار داوينچي از ايتاليا (موناليزا) و آثار پيتر بروگل از هلند ارتباط دارد. اپونيم ها گاه با اساطير و شخصيت هاي آثار ادبي و هنري پيوند مي يابند كه در اين ميان ميزان پيوند اپونيم هاي بيماري به اساطير يونان و روم و ادبيات انگلستان و آلمان بيشتر است.