بررسي سطح آگاهي مراجعان مراكز بهداشتي شهر شيراز در رابطه با بيماري ديابت: يك مطالعه مقطعي

مقدمه: بيماري ديابت و عوارض ناشي از آن هزينه‌هاي سيستم سلامت را افزايش مي‌دهد. لذا پيشگيري و تشخيص به‌موقع اين بيماري نقش مهمي در كاهش هزينه‌ها و عوارض آن دارد. مطالعات انجام شده دراين‌باره بر نقش آموزش در درمان و آگاهي مردم در پيشگيري و تشخيص زودهنگام تأكيد كرده‌اند. مطالعه حاضر با هدف بررسي آگاهي مراجعان مراكز بهداشتي شيراز در مورد بيماري ديابت انجام شد.روش‌ها: اين مطالعه مقطعي روي 270 نفر از مراجعان مراكز بهداشتي شيراز در بازه سني 65-12 سال در سال 1398 انجام شد. براي اين پژوهش پرسشنامه 18 سؤالي با زيرگروه‌هاي اطلاعات دموگرافيك، اطلاعات كلي بيماري، علت و عوامل بيماري، علائم و تشخيص، پيشگيري و درمان، و عوارض و مشكلات تكميل شد. اطلاعاتي نيز مانند وجود فرد ديابتي در خانواده و منبع كسب آن ثبت گرديد. داده‌ها توسط نرم‌افزار SPSS 21 آناليز شد.يافته‌ها: ميانگين سني افراد 10.05±33.96 سال بود كه 54.82% آن‌ها زن و 45.18% آن‌ها مرد بودند. بيشترين منبع آگاهي بيماري ديابت، دوستان و آشنايان بودند. ميانگين نمره كل آگاهي 5.03±15.18 محاسبه شد. آزمون‌ها رابطه معناداري بين شغل، سطوح تحصيلي، سن و منبع آگاهي با نمره آگاهي نشان دادند (P 0.001)، اما اين ارتباط با متغيرهاي جنسيت (0.068=P)، وضعيت تأهل (0.196=P) و سابقه خانوادگي (0.060=P) معنادار نشد.نتيجه‌گيري: به‌طوركلي مي‌توان گفت كه آگاهي جامعه آماري پژوهش در رابطه با بيماري ديابت در سطح متوسط بود. همچنين مردان، متأهلان، افراد مسن و با تحصيلات پايين، از آگاهي كمتري نسبت به سايرين برخوردار بودند؛ بنابراين پيشنهاد مي‌گردد در برنامه‌هاي سيستم سلامت با اهداف آگاه‌سازي تمام جامعه در مورد بيماري ديابت، اين موارد در نظر گرفته شود.