اضطراب و افسردگي بحران كرونا در ميان دو گروه آسيب‌پذير كادر درمان و زنان باردار

مقدمه: با توجه به اولويت حمايت از گروه‌هاي آسيب‌پذير در مقابله بحران كرونا، مطالعه حاضر با هدف ارزيابي سطح اضطراب و افسردگي مرتبط با كوويد-19 در گروه‌هاي آسيب‌پذير كادر درمان و زنان باردار انجام شد. روش‌ها: مطالعه حاضر يك مطالعه توصيفي- مقطعي است كه روي 140 نفر از كادر درمان و 338 زن باردار صورت گرفت. پرسشنامه استفاده شده در اين مطالعه شامل مشخصات دموگرافيك و مقياس اضطراب و افسردگي بيمارستاني تعديل شده در كرونا است. براي اين پژوهش از آناليز رگرسيون خطي تك متغيره و چندگانه و تحليل واريانس براي شناسايي اثر متغيرها بر نمره‌هاي اضطراب و افسردگي استفاده شد. يافته‌ها: از آزمودني‌هاي كادر درمان، 88.6 درصد زن بودند. ميانگين و انحراف معيار نمره‌هاي اضطراب و افسردگي آن‌ها به ترتيب (1.78 ± 12.76) و ( 2.27 ± 7.75) بود و از نظر اضطراب و افسردگي به ترتيب 92.9 و 11.14 درصد در سطح غير نرمال قرار داشتند. وضعيت تأهل (0.005=p) و فعاليت ورزشي (0.03=p) داراي اثر معني‌دار بر نمره افسردگي كادر درماني بودند. ميانگين و انحراف معيار نمره‌هاي اضطراب و افسردگي مرتبط با كرونا در زنان باردار به ترتيب برابر با (2.04 ± 10.53) و (2.09 ± 11.15) بود و اين نمرات در مقايسه با گروه‌هاي كادر درماني اختلاف معناداري داشتند (P 0.001). نتيجه‌گيري: گروه‌هاي آسيب‌پذير سطح اضطراب و افسردگي بالايي در ارتباط با كوويد-19 از خود نشان دادند. پرستاران در اولويت برنامه روان‌شناختي كاهش اضطراب و زنان باردار در اولويت برنامه‌هاي روان‌شناختي كاهش افسردگي بودند.