نقش علماي شيعه هرات عصر تيموريان در گسترش علوم اسلامي

No English title

دوره‌ي تيموريان هرات، يكي از با عظمت‌ترين و درخشان‌ترين دوره‌هاي تاريخ كشور اسلامي افغانستان به حساب مي‌آيد. اين دوره تاريخي از لحاظ رشد فرهنگ، ادب، علم و صنعت با هيچ دوره‌‌اي قابل قياس نبوده است. بقاياي تمدن تيموريان هرات تا امروز نيز باعث شهرت كشور افغانستان گرديده است. با نشستن شاهرخ ميرزا براري كه سلطنت؛ عالمان، دانشمندان، نويسندگان، شعرا، ادبا و هنرمندان اعم از شيعه و اهل سنت از هرگوشه و كنار به هرات روي آوردند و مركز تمدن تيموري از سمرقند كه به همت امير تيمور گورگاني به عروس شهرها و جايگاه دانشمندان و صنعتگران و هنرمندان تبديل شده بود به هرات انتقال يافت و بيشتر از صد سال مركز علم و هنر باقي ماند. اين مقاله با استفاده از منابع تاريخي و رجالي به اين پرسش پاسخ داده است كه نقش علمي عالمان شيعه در هرات در گسترش علوم اسلامي در دوره‌ي تيموريان چگونه بوده است؟ اين مقاله با استفاده از منابع مكتوب و روش تحليلي- توصيفي، به اين يافته‌ها رسيده است كه عالمان شيعه در عصر تيموريان فعاليت‌هاي علمي و فرهنگي داشتند. برخي از علماي بزرگ شيعه از مناطق مختلف كشورهاي اسلامي به ويژه ايران، به شهر هرات مهاجرت نمودند. علما و دانشمندان شيعه در اين دوره‌ي تاريخي نقش مؤثري در گسترش علوم اسلامي داشتند. اينان افزون بر تدريس و تدرّس، آثار علمي فراواني در علوم گوناگون؛ مانند علوم قرآن و حديث، فقه و اصول، كلام و عرفان، ادبيات و تصوف از خود به جاي گذارده‌اند كه نشانگر گسترش علوم اسلامي در اين دوره‌ي زماني است.

No English abstract