مقايسه فيستولوتومي و تزريق اسكلروزان در مديريت فيستول پري‌آنال يك مطالعه باليني تصادفي كنترل‌شده

زمينه و هدف: فيستول پري‌آنال يك مسير پاتولوژيك بين دو سطح اپي‌تليال كانال آنوركتال و پوست پري مقعد است. رايج‌ترين روش درماني فيستولوتومي است كه منجر به عوارضي مانند بي‌اختياري مي‌شود. اين مطالعه با هدف مقايسه نتايج جراحي فيستولوتومي و اسكلروتراپي در مديريت فيستول پري‌آنال انجام شده است. روش تحقيق: اين مطالعه به‌صورت باليني تصادفي كنترل‌شده انجام شد. 24 بيمار مبتلا به فيستول آنوركتال وارد مطالعه شدند. در گروه يك فيستولوتومي و در گروه دوم تزريق ماده اسكلروزان انجام شد. زمان نقاهت، ميزان عود، درد پس از عمل و درجه بي‌اختياري مورد ارزيابي قرار گرفت. تجزيه و تحليل آماري با استفاده از آزمون كاي دو و تي تست مستقل در نرم‌افزار SPSS (نسخه 18) انجام شد و سطح معني‌داري در اين پژوهش كمتر از 0.05 در نظر گرفته شد. يافته‌ها: در گروه اسكلروزان 5 مرد (41.7%) و 7 زن (58.3%) و در گروه فيستولوتومي 7 مرد (58.3%) و 5 زن (41.7%) بودند. بين دو گروه رابطه معني‌داري از نظر جنسيت مشاهده نشد (0.68=P). ميزان عود در گروه اسكلروزان 3 مورد (42.9%) و در گروه فيستولوتومي 4 مورد (57.1%) بود كه از نظر آماري تفاوت معناداري نداشت (0.65=P). امتياز كنترل مدفوع پس از اسكلروتراپي بيشتر از گروه فيستولوتومي بود (0.01=P) و ميانگين مدت بستري در بيمارستان، ناراحتي پس از جراحي و مدت زمان بهبودي فيستول در گروه اسكلروزان به‌طور معناداري از گروه فيستولوتومي كوتاه‌تر بود. نتيجه‌گيري: تزريق اسكلروزان در درمان فيستول پري‌آنال مؤثر، ايمن، ساده، قابل قبول و مقرون به صرفه است.