اثربخشي آموزش كاركردهاي اجرايي كودكان به شيوه بازي، توام با مداخلات فراتشخيصي مشكلات هيجاني مادران بر اضطراب، افسردگي و كيفيت خواب كودكان با اختلال يادگيري

زمينه و هدف: ارتقاي كاركردهاي اجرايي از طريق بازي از راه‌هاي بهبود يادگيري كودكان دچار مشكلات يادگيري است كه اثربخشي قطعي آن نياز به بررسي باليني دارد. هدف از اين مطالعه بررسي اثربخشي آموزش كاركردهاي اجرايي كودكان به شيوه بازي توام با مداخلات فراتشخيصي مشكلات هيجاني مادران بر اضطراب، افسردگي و كيفيت خواب اين كودكان بود. روش تحقيق: اين پژوهش نيمه‌تجربي با طرح پيش‌آزمون-پس‌آزمون و پيگيري (دوماهه) بر روي 42 كودك 7 تا 9 ساله در دو گروه آزمايش و يك گروه كنترل انجام شد. گروه‌هاي آزمايش يك و دو تحت آموزش كاركردهاي اجرايي به شيوه‌ي بازي قرار گرفتند. هم‌چنين به مادران كودكان گروه آزمايش 2 پروتكل يكپارچه مداخلات فراتشخيصي آموزش داده شد و مادران گروه آزمايشي اول به عنوان گروه كنترل مادران آموزشي دريافت نكردند. داده‌ها با استفاده از نرم‌افزار SPSS نسخه 25 با استفاده از آزمون تحليل واريانس با اندازه‌گيري مكرر با رعايت پيش‌فرض‌هاي آماري در سطح معني‌داري (α=0.05) تحليل شد. يافته‌ها: در متغير كيفيت خواب در مرحله پيگيري و پس‌آزمون (0/001 P) و متغيرهاي اضطراب مرحله پس‌آزمون (P=0/04) و پيگيري (P=0/05) و در متغير افسردگي (0/001 P) بين گروه‌هاي مداخله و كنترل تفاوت معني‌دار بود و مداخله باعث ارتقاي كيفيت خواب كودكان و بهبود شاخص‌هاي اضطراب و افسردگي در هر دو گروه مداخله شده بود كه اين تأثير در گروه كودكان و مادران بيشتر بود (0/001 P). نتيجه‌گيري: آموزش كاركردهاي اجرائي به‌شيوه بازي با مداخلات فراتشخيصي مشكلات هيجاني مادران، بر نشانگان روانشناختي و كيفيت خواب كودكان با اختلال يادگيري مؤثر بود كه مي‌تواند بخشي از برنامه آموزشي دست‌اندركاران آموزش‌وپرورش براي حل اين مشكلات باشد.