مقايسه اثرات آنتي‌اكسيداني و ضد دردي گاليك‌اسيد و متفورمين در موش‌هاي صحرايي هيپرگليسميك القا شده با استرپتوزوتوسين

زمينه و هدف: هيپرگليسمي با كاهش فعاليت آنزيم هاي آنتي اكسيداني و آسيب به اعصاب محيطي همراه است. اين مطالعه با هدف بررسي مقايسه اي اثرات آنتي اكسيداني و ضد دردي گاليك اسيد (تركيب طبيعي) با متفورمين (داروي شيميايي) در موش‌هاي صحرايي هيپرگليسميك صورت گرفت. روش تحقيق: در اين مطالعه تجربي براي القاي هيپرگليسمي، استرپتوزوتوسين (STZ) با دوز 60 ميلي گرم بركيلوگرم ،به صورت داخل صفاقي به موش هاي صحرايي نر نژاد ويستار تزريق شد. براي اين تحقيق موش‌ ها در چهار گروه قرار گرفتند. دو گروه موش‌ هاي كنترل سالم و هيپرگليسمي بودند كه دارويي دريافت نكردند و دو گروه ديگر، موش‌ هاي هيپرگليسمي بودند كه به ترتيب، متفورمين با دوز 300 ميلي گرم بر كيلوگرم در روز و گاليك اسيد با دوز 40 ميلي گرم بر كيلوگرم  در روز دريافت نمودند. با شروع دوره 8 هفته اي براي تمام گروه ‌ها، هر دو هفته آزمون hot-plate  و tail-flick  گرفته شد و در پايان دوره موش‌ ها را بيهوش كرده و خونگيري جهت سنجش ميزان فعاليت آنزيم ‌هاي آنتي ‌اكسيداني از حيوانات انجام شد. آناليز داده‌ ها توسط نرم افزار SPSS نسخه 19 و مقايسه بين ميانگين داده ‌ها توسط آناليز واريانس يك طرفه (one-way ANOVA) و آزمون تعقيبي Tukey انجام گرديد. يافته‌ها: تجويز متفورمين و گاليك اسيد به موش ‌هاي صحرايي هيپرگليسميك به مدت 8 هفته نسبت به گروه كنترل هيپرگليسمي باعث شد تا آستانه درد و فعاليت آنزيم ‌هاي آنتي‌ اكسيداني كاتالاز (CAT)، سوپراكسيد ديسموتاز (SOD) و گلوتاتيون پراكسيداز (GPx) افزايش يابد )0/05P˂). نتيجه‌گيري: گاليك اسيد همانند متفورمين مي تواند براي بهبود عوارض ناشي از شرايط هيپرگليسمي موثر واقع شود و ممكن است در آينده براي بيماران ديابتي كاربرد باليني داشته باشد.