تدوين و اعتباريابي الگوي رضايت زناشويي درپاندمي‌ها و ارزيابي اثر بخشي آن بر بهزيستي روان‌شناختي در دوره كرونا

هدف: اين پژوهش با هدف تدوين و اعتبار‌يابي الگوي رضايت زناشويي در پاندمي‌ها و بررسي اثربخشي آن بر بهزيستي روان‌شناختي در دوره كرونا اجرا شد. روش: در اين پژوهش از روش تحقيق آميخته (در بخش كيفي، از روش نظام‌مند نظريه داده‌بنياد و در بخش كمّي، از روش نيمه‌آزمايشي و طرح تك‌آزمودني از نوع AB) استفاده شد. مشاركت‌كنندگان پژوهش در بخش كيفي، 24 نفر از زنان متاهل25- 55 سال (12 نفر داراي رضايت زناشويي و 12 نفر فاقد رضايت زناشويي) بودند كه با رعايت معيارهاي لازم و روش نمونه‌گيري هدفمند تا مرز اشباع داده‌ها، انتخاب شدند. جامعه هدف در بخش كمّي، زنان متاهل 25 تا 55 ساله داراي فرزند 6 تا 13 ساله شهر تهران بودند كه تعداد 3 نفر از آنان با روش نمونه‌گيري هدفمند انتخاب شدند و در مداخله شركت كردند. ابزار گردآوري داده‌ها در بخش كيفي، مصاحبه نيمه‌ساختار‌يافته و در بخش كمّي، مقياس رضايت زناشويي اينريچ (1993) و مقياس بهزيستي روان‌شناختي ريف (1988) بود. داده‌ها در بخش كيفي، با استفاده از روش تحليل مقايسه مداوم استراوس و كُربين (در سه مرحله كدگذاري باز، محوري و انتخابي) و در بخش كمّي، بر اساس شاخص‌هاي تحليل ديداري مورد تجزيه‌وتحليل قرار گرفتند. يافته‌ها: تحليل داده‌ها در بخش كيفي منجر به شناسايي 79 كد باز و 26 كد محوري و 4 كد انتخابي شامل «نيازهاي ارتباطي؛ ويژگي‌هاي شخصيتي؛ عوامل اجتماعي و راهبردهاي رفتاري» شد. پس از تلفيق مقوله‌ها، الگوي رضايت زناشويي در ايام كرونا، تدوين و روايي محتواي آن تائيد شد. نتايج تحقيق در بخش كمّي، اثربخشي مداخله مبتني بر الگو بر بهزيستي روان‌شناختي را نشان داد. نتيجه‌گيري: بر اساس نتيجه پژوهش حاضر مي‌توان از الگوي استخراج‌شده، جهت انجام مداخلات مشاوره‌اي در حوزه‌هاي زوج و خانواده براي تسهيل انطباق‌پذيري با بحران‌هاي مشابه استفاده كرد.