اثربخشي آموزش راهبردهاي مديريت هيجان مبتني بر رويكرد زوج درماني هيجان‌مدار بر بهبود رضايت زناشويي

هدف: هدف مطالعه حاضر بررسي اثربخشي آموزش راهبردهاي مديريت هيجان مبتني بر رويكرد زوج درماني هيجان مدار بر بهبود رضايت زناشويي بود. روش: روش تحقيق از نوع شبه آزمايشي با طرح پيش آزمون پس آزمون با گروه شاهد مي باشد. جامعه آماري اين پژوهش را كليه زوجين مراجعه كننده به مراكز مشاوره منطقه سعادت آباد در سال 1400 تشكيل دادند. براي نمونه گيري ابتدا به صورت در دسترس با همه زوجين مراجعه كننده به مركز مشاوره امين پژوه و مركز مشاوره بينش مصاحبه شد. پس از انجام مصاحبه مبني بر خودافشاگري زناشويي، 47 زوج داراي تعارض تشخيص داده شدند كه همه داوطلب شركت در جلسات درماني بودند. از ميان آن ها 32 زوج به صورت تصادفي در گروه آزمايش (16 زوج) و كنترل (16 زوج) گمارش شدند. براي آزمون فرضيه از تحليل كوواريانس در محيط  شد. يافته‌ها: همان طور كه در جدول 11-4 ملاحظه مي‌شود نسبت F تحليل كواريانس براي عمكرد خانواده   (26.2=F و 0.001=P)، و براي رضايت زناشويي (37.3=F و 0.001=P)، به دست آمدند. اين يافته‌ها نشان مي‌دهند كه در متغيرهاي وابسته‌  شامل عملكرد خانواده و رضايت زناشويي بين گروه هاي گواه و آزمايش  تفاوت معني‌دار ديده مي‌شود. بنابراين، فرضيه اصلي پژوهش در سطح(0.001)تأييد مي شوند. اندازه مجذور اتا نشان مي دهد كه 31 درصد از تغييرات درون گروهي به وسيله آموزش راهبردهاي مديريت هيجان بر رضايت زناشويي تبيين مي شود، همچنين آموزش راهبردهاي هيجان مدار توانسته است، بين كليه خرده مقياس هاي رضايت زناشويي، بجز خرده مقياس حل تعارض، تاثير معناداري ايجاد كند. نتيجه‌گيري: با توجه به يافته ها مي توان گفت راهبردهاي مديريت هيجان بر رضايت زناشويي تاثير دارد در نتيجه از اين آموزش مي توان در مداخلات زوج درماني استفاده كرد.