اثربخشي شفقت درماني بر سلامت روان و انسجام دروني اعضاي جوان تيم هاي سفيران حمايت رواني سازمان جوانان جمعيت هلال احمر

زمينه و هدف: هدف پژوهش حاضر بررسي اثربخشي درمان مبتني بر شفقت درماني بر سلامت روان و انسجام دروني اعضاي جوان تيم هاي سفيران حمايت رواني سازمان جوانان جمعيت هلال ‌احمر شهر تهران در سال 1398 بود. پژوهش حاضر يك مطالعه نيمه آزمايشي با طرح پيش آزمون-پس آزمون با گروه كنترل بود. جامعه آماري پژوهش شامل كليه اعضاي جوان تيم هاي سفيران حمايت رواني سازمان جوانان جمعيت هلال ‌احمر شهر تهران بودند كه با روش نمونه‌گيري در دسترس و هدفمند انتخاب و در دو گروه آزمايش (15 نفر) و كنترل (15 نفر) قرار داده شدند. گروه آزمايش 8 جلسه تحت آموزش مبتني بر شفقت قرار گرفتند و گروه كنترل در طول اين مدت در انتظار درمان ماندند. روش جمع‌آوري داده‌ها بر اساس پرسشنامه استاندارد سلامت روان (گلدبرگ، 1972) و پرسشنامه استاندارد حس انسجام (آنتونسكي، 1987) انجام گرفت. پايايي پرسشنامه با استفاده از روش آلفاي كرونباخ محاسبه شد كه مقدار آن براي پرسشنامه سلامت رواني 81/0 و پرسشنامه حس انسجام بالاي 72/0 به‌دست آمد. همين طور از روايي محتوا به‌منظور آزمون روايي پرسشنامه استفاده شد، كه براي اين منظور پرسشنامه‌ها به تأييد متخصصين مربوطه رسيد. تجزيه و تحليل اطلاعات به دست آمده از اجراي پرسشنامه‌ها از طريق نرم‌افزار SPSS19 در دو بخش توصيفي و استنباطي (تحليل كوواريانس) انجام پذيرفت. نتايج نشان داد كه شفقت درماني بر اضطراب و بي‌خوابي ، نارساكنش وري اجتماعي و افسردگي جوانان مؤثر است، درحالي‌كه ازنظر نشانه‌هاي جسمي تفاوتي بين گروه‌ها وجود نداشت؛ همچنين نتايج نشان داد درمان مبتني بر شفقت انسجام دروني جوانان را افزايش داده است؛ بنابراين درمان مبتني بر شفقت به‌عنوان شيوه درماني جديد، احتمالا گزينه مداخله اي مناسبي در جهت افزايش انسجام دروني و سلامت روان محسوب مي‌شود.