اثربخشي برنامه كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي بر بهبود ذهن آگاهي و ابراز وجود در دانشجويان مبتلا به اضطراب اجتماعي

زمينه و هدف: اضطراب اجتماعي با متغيرهاي مختلفي مانند ذهن آگاهي ارتباط دارد. با توجه به اثر بخشي كاهش استرس مبتني بر برنامه ذهن‌آگاهي در گستره مشكلات باليني و بهبود علائم روانشناختي و كيفيت زندگي افراد مبتلا به اضطراب اجتماعي، و اهميت پرداختن به متغير ياد شده در زندگي اين افراد، پژوهش حاضر با هدف تعيين اثربخشي برنامه كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي بر بهبود ذهن آگاهي و ابراز وجود در دانشجويان مبتلا به اضطراب اجتماعي انجام گرديد. روش پژوهش: اين پژوهش يك طرح نيمه آزمايشي از نوع پيش آزمون- پس آزمون با گروه كنترل مي‌باشد. جامعه آماري اين تحقيق شامل كليه دانشجويان دختر دانشگاه آزاد كاشان بودند و تعداد 30  نفر از آن‌هايي كه با توجه به اجراي پرسشنامه هراس اجتماعي كانور (2000) مبتلا به اضطراب اجتماعي بودند به روش نمونه گيري دردسترس هدفمند انتخاب و با گزينش تصادفي 15 نفر به عنوان گروه آزمايش و 15 نفر به عنوان گروه كنترل گمارده شدند. گروه آزمايش تحت اجراي 8 جلسه آموزش برنامه كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي قرار گرفتند. ابزار مورد استفاده در اين پژوهش  پرسشنامه‌ي ذهن آگاهي  فرايبورگ (2006)،پرسشنامه ابراز وجود گمبريل و ريجي (1975) بود كه در دو مرحله قبل از اجراي پژوهش و بعد از اتمام جلسات اجرا شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از تحليل كوواريانس و نرم افزار spss22 استفاده شد. يافته‌ها: نتايج تحليل‌هاي آماري نشان داد كه ميزان ذهن آگاهي (F=7/401 و P 0/05)  و ابراز وجود (F=12/586 و P 0/05) دانشجويان افزايش قابل قبولي از نظر آماري داشته است. نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج مي‌توان گفت آموزش كاهش استرس مبتني بر ذهن آگاهي منجر به افزايش و بهبود ذهن آگاهي و ابراز وجود دانشجويان مبتلا به اضطراب  اجتماعي مي‌شود.