نشانه‌شناسي زبان بدن در رمان النومُ في حَقل الكَرَز اثر «أزهر جرجيس»

ادبيات داستاني سرشار از نشانه‌هاي غيركلامي از جمله علائم زبان بدن است. بررسي داستان‌ها از منظر ارتباطات غيركلامي به‌ويژه زبان بدن كه زنجيره‌اي از نشانه‌هاي گسترده است و پيام‌هاي متنوعي با توجه به بافت ارتباطي دريافت مي‌شود، مي‌تواند به خوانشي تازه از متن منجر شود. أزهر جرجيس عراقي در رمان «النوم في حَقل الكرز» از علائم زبان بدن از جمله زبان چشم، دست، سر، لامسه، اندام و ظاهر فيزيكي بهره برده است. اين پژوهش درصدد است با استفاده از روش توصيفي، تحليلي با تكيه بر رويكرد نشانه‌شناسي به واكاوي نقش و جايگاه زبان بدن و كاركرد آنها در اين رمان بپردازد.يافته‌هاي پژوهش نشان مي‌دهد جرجيس پيام‌هايي چون؛ تعجّب و حيرت، اضطراب، خشم و غضب، فراموشي، ترس و... به واسطة زبان بدن به مخاطب انتقال مي‌دهد كه پرده‌برداري از آنها در كشف پيام نهفته در متن سهم بسزايي دارد. از ميان رفتارهاي غيرزباني در رمان ذكر شده، زبان چشم با (32 درصد) در جريان انتقال پيام بيشترين نقش و زبان ظاهر فيزيكي (موي صورت) با (2 درصد) كمترين نقش را دارد و زبان بدن در اين رمان بيشتر، جايگزين و جانشين ارتباط كلامي شده است اما در مواردي نيز براي تكميل كردن پيام كلامي يا پيام‌هاي كلامي را مورد تأكيد بيشتر قرار داده است. بكارگيري زبان بدن در اين رمان موجب افزايش ظرفيت نمايشي داستان شده است.