تحليل نقش تعديل گر رهبري اخلاقي در رابطه ميان اعتبار بيروني سازمان و رفتارهاي غير اخلاقي سازمان يار

رفتارهاي غيراخلاقي سازمان يار به آن دسته از رفتارهاي انحرافي اخلاقي گفته مي شود كه به دنبال حداكثر كردن منافع سازمان و ذينفعان از طريق دورزدن قانون و گمراه كردن نهادهاي نظارتي و بالادستي است. در اين راستا اعتبار بيروني سازمان شاخص كيفيت سازمان و جهت دهنده رفتارهاي كاركنان است. رفتارهايي كه مي تواند برخلاف اخلاق، اما در جهت منافع سازمان باشد. هدف از پژوهش حاضر بررسي تأثير اعتبار بيروني سازمان بر رفتارهاي غيراخلاقي سازمان يار با نقش تعديل گر رهبري اخلاقي مي باشد. روش پژوهش حاضر از نظر هدف، كاربردي و از نظر نحوه جمع آوري داده ها، توصيفي از نوع همبستگي است. جامعه آماري پژوهش مديران و سرپرستان شركت هاي زيرمجموعه گروه سايپا بوده است كه بر مبناي نمونه گيري تصادفي طبقه اي و با استفاده از فرمول كوكران 109 نفر از آنان به‌عنوان نمونه انتخاب گرديدند. براي تجزيه‌وتحليل داده ها از نرم افزار SPSS و AMOS استفاده گرديد. براي سنجش متغيرهاي پژوهش از پرسشنامه هاي (Kaletion 2011, Herington 2017, Tuna 2016) استفاده شد كه پايايي آن‌ها به‌وسيله آلفاي كرونباخ مورد تأييد قرار گرفت. اعتبار بيروني سازمان بر ابعاد رفتارهاي غيراخلاقي سازمان يار تأثير مثبت و معناداري دارد. همچنين رهبري اخلاقي به‌عنوان متغير تعديل گر موجب تعديل رابطه اعتبار بيروني و رفتارهاي غيراخلاقي سازمان يار مي شود. نتايج پژوهش در حوزه حفظ تصوير سازمان و نوع رهبري سازمان نوآوري هايي داشته و به مديران و كاركنان در درك اهميت پرستيژ سازمان و نوع رهبري سازمان كمك خواهد كرد.