بررسي تأثير رهبري تحول‌آفرين بر كيفيت زندگي كاري كاركنان با نقش ميانجي هوش عاطفي درك شده مديران

امروزه منابع انساني به‌عنوان ارزشمندترين سرمايه سازمان محسوب مي‌شود و يكي از بهترين روش‌ها براي حفظ و بالندگي اين منابع، بهبود كيفيت زندگي كاري آنان است. از سوي ديگر، بهره‌گيري مديران از سبك رهبري تحول‌آفرين و هوش عاطفي ازجمله مهم‌ترين عوامل ارتقاي كيفيت زندگي كاري كاركنان هستند. هدف اصلي تحقيق حاضر، تعيين تأثيرگذاري سبك رهبري تحول‌آفرين مديران بر كيفيت زندگي كاري كاركنان و همچنين، تعيين اين تأثيرگذاري از طريق متغير ميانجي هوش عاطفي درك شده مديران است. در اين راستا، كليه كاركنان رسمي شاغل در شركت آب و فاضلاب مشهد به‌عنوان جامعه آماري تحقيق درنظر گرفته شد. نمونه آماري شامل 224 نفر از كاركنان است كه بر اساس فرمول كوكران و با استفاده از روش نمونه‌گيري تصادفي ساده انتخاب شدند. براي جمع‌آوري داده‌ها از ابزار پرسشنامه و براي تحليل داده‌ها در قالب مدل‌‌سازي معادلات ساختاري از نرم‌افزار آموس استفاده شد. در اين تحقيق كه به لحاظ هدف، كاربردي و به لحاظ روش، توصيفي و از نوع پيمايشي است؛ روايي سازه با استفاده از تكنيك تحليل عاملي تأييدي و پايايي با استفاده از ضريب آلفاي كرونباخ موردبررسي قرار گرفت. نتايج تحقيق نشان داد تأثير سبك رهبري تحول‌آفرين مديران بر هوش عاطفي درك شده آنان و تأثير هوش عاطفي درك شده مديران بر كيفيت زندگي كاري كاركنان معنادار است. همچنين تأثير رهبري تحول‌آفرين مديران بر كيفيت زندگي كاري كاركنان معنادار نيست. درنهايت نقش واسط متغير هوش عاطفي درك شده مديران در روابط بين رهبري تحول‌آفرين و كيفيت زندگي كاري كاركنان مورد تأييد قرار گرفت. اين يافته‌ها بدان معناست كه شايستگي هاي اجتماعي هوش عاطفي مديران مي توانند تأثير مثبتي بر عملكرد اين سازمان داشته باشند؛ به‌نحوي‌كه به‌طور معناداري اثرگذاري رهبري تحول‌آفرين بر كيفيت زندگي كاري كاركنان را تحت تأثير قرار دهند.