شناسايي ارتباط ميان سبك‌شناختي تصميم‌گيري و رفتار كاري نوآورانه

مطالعه سير تحولات در سازمان‌هاي كنوني از غلبه روند‌هاي جديد بر فضاي كسب‌وكارها حكايت دارد كه در آن نوآوري عامل اصلي پيشرفت و رقابت‌پذيري تلقي مي‌شود. در اين ميان كاركنان به‌عنوان آغازگران فرآيند نوآوري، از نقشي مهم در پيشبرد و اجراي سياست‌هاي نوآورانه در سازمان‌ها برخوردارند. سبك‌هاي شناختي عامل ايجاد تمايز در افراد بوده و نوآوري نيز حاصل دارا بودن بينش حل مسئله است، لذا در اين پژوهش در روشي پيمايشي ارتباط ميان اجزاي سبك‌شناختي تصميم‌گيري (مدل كرتون شامل 3 بعد اصالت، كارايي و سازگاري با قوانين) با رفتار كاري نوآورانه (مفهومي چندبعدي شامل اجزاي كشف، توليد، حمايت و پياده‌سازي ايده) در مدلي مفهومي و محقق ساخته با در نظر گرفتن متغيرهاي سن، جنسيت و سمت سازماني به‌عنوان متغيرهاي تعديل‌كننده بررسي گرديد. داده‌هاي اين پژوهش شامل 950 پرسشنامه معتبر بوده كه در ميان كليه كاركنان شركتي دانش‌بنيان توزيع شد. همچنين در بررسي صحت فرضيات از تحليل رگرسيوني خطي و ابزار SPSS V27 و Minitab-V20 استفاده گرديد. نتايج نشان مي‌دهند ارتباط ميان اجزاي سبك تصميم‌گيري و دو بعد از رفتار نوآورانه (كشف و توليد ايده) برقرار است. همچنين ميان ابعاد اصالت با توليد ايده و كارايي با پياده‌سازي ايده ارتباط وجود دارد. ويژگي‌هاي سن، جنسيت و سمت سازماني نيز بر ارتباط ميان سبك تصميم‌گيري و رفتار نوآورانه تأثيرگذارند. مطابق با مرور ادبيات ارتباط ميان سبك تصميم‌گيري و رفتارنوآورانه كاري در مطالعات مرتبط با نوآوري سازماني مطابق با رهيافت اين پژوهش نبوده لذا اين پژوهش مي‌تواند به غني‌سازي مطالعات كمك نمايد.