بررسي تاثير ميزان سنگدانه‌ها بر خواص بتن خودتراكم

با وجود گذشت حدود چهار دهه از توسعه بتن خودتراكم، جايگزيني آن با بتن معمولي (به دليل وجود خطاهاي عمدي و غير عمدي در ساخت و اجراء) همچنان مشكلاتي در وارسي كيفيت و ساخت در ابعاد وسيع وجود دارد. اين مشكلات بخشي به علت عدم شناخت كامل از خواص بتن خودتراكم و بخشي نيز به علت حساسيت شديد عملكرد اين نوع بتن نسبت به تغيير پارامترهاي طراحي، اقليمي، مشخصات فيزيكي و شيميايي اجزاء طرح مخلوط، نياز به كارگران متخصص، عدم ارائه طرح مخلوط هاي مناسب و مطمئن، عدم تمايل پيمانكاران و ابقاء پذيري است. در اين پژوهش براي بررسي تأثير ميزان مصالح سنگي به منظور نيل به طرح مخلوط هاي بهينه، اولين گام، اثبات قابل ساخت بودن بتن با مصالح بومي شهرستان بهبهان واقع در استان خوزستان در آزمايشگاه و سپس به صورت كارگاهي (بدون شستشوي مصالح سنگي) است. اين مرحله با ساخت 28 طرح مخلوط به شيوه آزمون و خطا بر تمام اجزاء بتن براي ثابت نگه داشتن آنها، با انجام آزمايش‌ها در حالات تازه و سخت شده طبق استاندارد هاي مرتبط انجام شد. در نهايت با رسيدن به يك طرح مخلوط مرجع، طرح مخلوط هاي جديد با تغيير ميزان سنگدانه هاي ريز از %30 تا %70 با آهنگ افزايش 5 درصدي ساخته شدند. بر اساس نتايج و تحليل هاي آماري، طرح مخلوط بهينه به صورت طرح داراي %۶۵ سنگدانه ريز نسبت به كل سنگدانه ها تعيين و معرفي مي شود.