تخصيص كنترل بر پايه رويكرد فازي براي فاز نشست يك هواپيماي خاص

در اين مقاله هدف اصلي، به‌كارگيري رويكرد تخصيص ‌كنترل، در نشست هواپيماي F/A-18 مي‌باشد. براي اين كار، از مدل غيرخطي سه درجه آزادي پرنده و براي طراحي سيستم كنترل پرواز طولي، از رويكرد تخصيص ‌كنترل هوشمند مبتني بر منطق فازي استفاده مي‌شود. عملگر‌هايي كه در فرآيند نشست هواپيما مشاركت دارند، زاويه بالابر و زاويه كنترل بردار رانش موتور هواپيما مي‌باشند. با تخصيص سيگنال‌هاي كنترلي بين دو عملگر مزبور، هواپيما فرآيند كاهش ارتفاع را آغاز و درنهايت به سطح زمين مي‌رسد. براي بهبود كارايي كنترل‌كننده فازي، كاهش تلاش كنترلي و بالا بردن ميزان دقت و كيفيت فرود هواپيما، از الگوريتم بهينه‌سازي ژنتيك مبتني بر روش NSGA-II استفاده مي‌شود و پارامترهاي كنترل‌كننده فازي اصلاح مي‌گردند. نتايج به‌دست‌آمده از شبيه‌سازي، نشان مي‌دهد كه رويكرد تخصيص كنترل پيشنهادي، از توانايي بالايي براي كنترل و پايداري هواپيما در فرآيند فرود برخوردار است. هم‌چنين متغيرهاي خروجي‌، به مقدار مطلوبي همگرا مي‌گردند و هواپيما با دقت مناسب و تلاش كنترلي كم، فرآيند نشست را به انجام مي‌رساند.