معنايابي پيامدهاي فرهنگي ارتباطات با تاكيد بر توسعه گردشگري (مورد مطالعه: جامعه بومي كُنگ)

ارتباطات گردشگري بخش مهمي از برقراري رابطه فرهنگي بين گردشگران و جامعه ميزبان را در بر مي‌گيرد. زيرا ارتباطات گردشگري، در تبادل‌هاي فرهنگي نقش عمده‌اي دارد و آشنايي با سبك زندگي ساير ملت‌‌ها عامل مؤثر ديگري در گردشگري امروز دنيا است. از اين رو، برقراري تعامل‌هاي بين فرهنگي، ميان ساكنان منطقه ميزبان و گردشگران از موضوع‌هاي مورد توجه در اين زمينه است. پژوهش حاضر، با اتخاذ رويكرد كيفي به توصيف چگونگي معنايابي پيامدهاي فرهنگي ارتباطات، با تأكيد بر توسعه گردشگري مي‌پردازد، روش اين پژوهش نظريه داده‌بنياد با رويكرد كيفي است. اين روش امكان مطالعه عميق پديده‌ها را در بافت واقعي خود فراهم مي‌آورد. جهت اجراي روش نظريه داده‌بنياد، از مصاحبه نيمه‌ساختاريافته، به منظور گردآوري داده‌ها استفاده شد. روند كار به گونه‌اي بود كه بعد از مطالعه و بررسي‌هاي فراوان و بهره‌مندي از نظر مشاوران، پرسش‌هاي مصاحبه نهايي و مصاحبه‌ها آغاز شد و تا حد اشباع داده‌ها (20 نفر) ادامه يافت. با توجه به يافته‌ها مي‌توان نتيجه گرفت كه در جامعه كُنگ با توسعه گردشگري، درك معنايي پيامدهاي فرهنگي ارتباطات، ميان گردشگر و ميزبان، به‌درستي توسط جامعه محلي صورت گرفته و معنايابي را به صورتي تفسير كرده‌اند كه آنها را در مسير درست قرار مي‌دهد.