مطالعه عوامل كالبدي- محيطي مؤثر بر ترس از قرباني شدن موردمطالعه: شهر اردبيل

ترس از قرباني‌شدن؛ در شهر اردبيل به دليل افزايش جرائم اجتماعي (سرقت، نزاع جمعي-خياباني، بزهكاري، زباله گردان، متكدي، خرده‌فرهنگ‌هاي قانون‌گريز و خشونت‌طلب شهري) در حال افزايش است، هدف اصلي تحقيق مطالعه ارتباط ساختار كالبدي-محيطي با ترس از قرباني‌شدن با تكيه‌بر نظريه پنجره شكسته است. روش تحقيق از نوع پيمايش كمي و ابزار آن پرسشنامه بوده است. حجم‌نمونه از طريق «سمپل پاور» (تعيين حجم‌نمونه با استفاده از متغيرهاي مستقل) به تعداد (۲۷۸) نفر برآورده و به روش خوشه‌اي تصادفي طبقه‌اي در مناطق شهري توزيع‌شده است. نتايج نشان مي‌دهد كه بين عوامل كالبدي-محيطي (بين بي‌نظمي فيزيكي= ۰٫۳۴۵، بي‌ثباتي سكونتي= ۰٫۴۳۱، كاهش نظارت غيررسمي= ۰٫۳۷۱، ساختار ناهمگون محلي= ۰٫۲۶۱، تجربه قرباني‌شدن= ۰٫۱۲۳، تعلق مكاني-محيطي= ۰٫۴۰۸-، بي‌سازماني اجتماعي= ۰٫۲۷۸) با ترس از قرباني‌شدن رابطه معني‌داري وجود داشته است.