تحليل پديده انگ و گرايش به مصرف موادمخدر (مطالعه موردي: پارك ميثاق تهران)

زمينه و هدف: بسياري از افراد صرفاً به خاطر يك دليل، «استيگما» را تجربه نمي‌كنند. آن‌ها ممكن است بر اساس تعصبات مختلف از قبيل گرايش جنسي، جنسيت، فرهنگ و معلوليت فيزيكي در معرض تبعيض قرار گيرند. پژوهش حاضر مي­كوشد امر پديده انگ و گرايش به مصرف موادمخدر را در پارك ميثاق تهران مورد مداقه قرار دهد.روش: پژوهش حاضر به لحاظ هدف كاربردي و به لحاظ روش توصيفي-تحليلي است. همچنين به لحاظ زماني روش مقطعي و به لحاظ ماهيت داده كمي است. در پژوهش حاضر از تعداد (۳۰) نفر افراد درگير با موادمخدر به روش نمونه‌گيري قضاوتي از طريق ابزار پرسشنامه استفاده و براي تجزيه‌وتحليل داده‌ها از تحليل عاملي و از نرم‌افزارهاي «اس­­پي­اس­اس» استفاده شد.يافته‌ها: اين پژوهش نشان داد بيشترين مقدار بارهاي عاملي در زيرشاخص‌هاي احساس ناامني و تنهايي ديده مي‌شود. همچنين بر اساس نتايج به‌دست‌آمده بيشترين مقدار همبستگي انگ اجتماعي در ميان افراد و گرايش به مصرف موادمخدر آنان با شاخص پذيرش هويت جديد بوده است. نتايج: احساس ناامني و تنهايي با امر پس­راندن اجتماعي از جانب افراد جامعه، رها شدن به حال خود و عدم دريافت حمايت از جانب خانواده، اقوام، بستگان و دوستان همبستگي ارتباط مستقيمي داشته و به‌طوري‌كه فرد در مقابل واكنش‌هاي اجتماع ممكن است درصدد كسب هويتي جديد قرار گيرد. از سويي معتادان به سبب انقطاع روابط‌اجتماعي خود با ساير اقشار اجتماعي و ناگزير بودن تعامل با افرادي از سنخ خود، هويتي را براي خود رقم مي‌زنند كه با وضعيت كنوني‌شان پيوند نزديك دارد.