بررسي روند خشكسالي با استفاده از شاخص‎هاي SPEI اصلاح شده و MSPI در مقياس‌هاي زماني مختلف (مطالعه موردي: استان فارس)

پايش مؤثر و به‌موقع خشكسالي مي‌تواند به توسعه سامانه‌هاي خشكسالي و مديريت بهينه منابع آبي كمك كند. بنابراين، در اين پژوهش وضعيت خشكسالي ايستگاه‌هاي سينوپتيك استان فارس (آباده، شيراز، فسا و لار) در مقياس‌هاي زماني مختلف (6،3، 9 و 12 ماهه) با استفاده از شاخص‎هاي بارش-تبخير و تعرق (SPEI) و بارش استاندارد چند متغيره (MSPI) مورد بررسي قرار گرفت. در نهايت، به منظور بررسي روند شاخص‎هاي مورد بررسي از آزمون من-كندال استفاده شده است. بر اساس نتايج، در مقياس‌هاي زماني كوتاه مدت فراواني دوره‌هاي خشك و مرطوب زياد است. اما با افزايش مقياس‎هاي زماني، فراواني دوره‎هاي خشك و مرطوب كاهش مي‌يابد و تداوم آن‎ها افزايش پيدا مي‎كند. از لحاظ شاخص SPEI در مقياس زماني 3 ماهه شديدترين خشكسالي در ايستگاه آباده (5.20-) و شديدترين ترسالي در ايستگاه شيراز (5.21) مي‎باشد. در مقياس زماني 6 ماهه شديدترين خشكسالي و ترسالي به ترتيب در ايستگاه‌هاي آباده (3.45-) و شيراز (3.10) مشاهده شد. در مقياس زماني 9 ماهه شديدترين خشكسالي و ترسالي در ايستگاه لار به ترتيب با مقادير 3.63- و 2.48 مي‎باشد. همچنين در مقياس 12 ماهه شديدترين خشكسالي در ايستگاه شيراز (3.37-) و شديدترين ترسالي در ايستگاه آباده (2.37) مي‎باشد. تجزيه و تحليل مؤلفه هاي اصلي سري زماني SPI نشان داد كه اولين مؤلفه اصلي (PC1) مي‌تواند درصد زيادي از تغييرات را در سري‌هاي زماني SPI اصلي در تمام مناطق مورد مطالعه در اين پژوهش، به خود اختصاص دهد. همچنين نتايج نشان داد كه MSPI ها از نوسانات سري زمانيSPI  به‌ويژه در دوره‌هاي خشك و مرطوب طولاني‌مدت پيروي مي‌كنند. به طوري كه، دوره‌هاي خشك و مرطوب جزئي در دوره‌هاي خشك يا مرطوب شديد و طولاني، ممكن است توسط MSPI حذف شوند.