ارتباط سازه‌هاي نظريه رفتار برنامه‌ريزي شده و اضطراب تزريق با قصد رفتار اهداي خون در دختران دانشجو دانشگاه علوم پزشكي اصفهان

سابقه و هدف با توجه به مشاركت پايين‌تر از حد انتظار زنان در اهداي خون ترغيب آنان به اين امر ضروري است. در همين راستا تدارك آموزش‌هاي مناسب و اثرگذار نيازمند شناسايي عوامل مؤثر در اهداي خون زنان است. اين مطالعه ارتباط سازه‌هاي نظريه رفتار برنامه‌ريزي شده و اضطراب تزريق با قصد رفتار اهداي خون در دختران دانشجو دانشگاه علوم پزشكي اصفهان را مورد بررسي قرار داده است. مواد و روش‌ها اين مطالعه توصيفي- تحليلي با مشاركت دانشجويان دختر دانشگاه علوم پزشكي اصفهان در نيمسال اول 1401 انجام شد. با روش نمونه‌گيري طبقه‌اي چند مرحله‌اي سهميه‌اي، تعداد 623 نفر از دانشجويان انتخاب شدند و داده‌هاي مرتبط از طريق پرسشنامه الكترونيكي جمع‌آوري و با نرم‌افزار 20 SPSS وآزمون هاي ضريب همبستگي پيرسون و رگرسيون خطي تحليل شد. يافته‌ها نتايج نشان داد كه تنها 114 نفر(18.3%) از دختران دانشجو، سابقه اهداي خون داشتند. بين سازه‌هاي كنترل رفتاري درك شده، هنجارهاي ذهني و نگرش با قصد رفتار اهداي خون رابطه مستقيم و بين اضطراب تزريق با قصد رفتار  اهداي خون رابطه معكوس وجود داشت( 0.001  ≥p). نتيجه گيري نظريه رفتار برنامه‌ريزي شده مي‌تواند الگويي مناسب براي انجام مداخلات در جهت ترغيب بانوان به امر اهداي خون باشد، از طرفي استفاده از برنامه‌هاي آموزشي مختلف جهت كاهش اضطراب تزريق و هم‌چنين درمان كم خوني زنان به جهت افزايش اهداي خون امري ضروري به نظر مي‌رسد.