مدل‌سازي ساختاري شدت وابستگي به مواد براساس سرشت عاطفي با نقش ميانجيگري كنترل بازداري

زمينه و هدف: وابستگي به مواد يك بيماري مزمن مغزي است كه با مصرف مواد مخدر اجباري و تكانشي مشخص مي‌شود. پژوهش حاضر با هدف مدل‌سازي ساختاري شدت وابستگي به مواد براساس سرشت عاطفي با نقش ميانجيگري كنترل بازداري انجام گرفت. مواد و روش ها: پژوهش موردنظر همبستگي از نوع معادلات ساختاري بود. جامعه آماري شامل كليه افراد وابسته به مواد مراجعه‌كننده به كمپ هاي ترك اعتياد اردبيل در سال 1400 بود. تعداد 200 نفر از اين افراد به روش نمونه گيري هدفمند انتخاب شدند و به پرسش نامه هاي شدت وابستگي به مواد، سرشت عاطفي و همچنين آزمون كنترل بازداري (go/nogo) پاسخ دادند. داده‌هاي به‌دست‌آمده با استفاده از نرم‌افزارهاي smart pls3 تحليل شد.يافته ها: نتايج نشان داد سرشت عاطفي بر شدت وابستگي به مواد اثر مستقيم و معني‌داري دارد، همچنين اثر غيرمستقيم سرشت عاطفي بر شدت وابستگي به مواد با ميانجيگري كنترل بازداري تائيد شد. مدل براساس شاخص هاي نكويي برازش كفايت مناسبي داشت.نتيجه‌گيري: با توجه به نتايج پژوهش حاضر مطالعه سرشت عاطفي و كنترل بازداري گامي ضروري و حياتي در مديريت، پيش‌آگهي و پيشگيري از وابستگي و مصرف مواد است.