بررسي تأثير تزريق آنژيوتانسين دو در هسته سوپراكياسماتيك در تنظيم قلب و عروق در رت‌هاي صحرايي نر

زمينه و هدف: : پرفشاري خون به علت عوارض متعدد، سومين فاكتور مرگ‌ومير در جهان شناخته شده و امروزه ميليون‌ها انسان درگير اين بيماري هستند. سيستم رنين- آنژيوتانسين در ايجاد اين بيماري نقش دارد. مهاركننده هاي گيرنده يك آنژيوتانسين دو AT1)) در كاهش فشار خون مؤثر هستند. بيان آنژيوتانسين دو در هسته‌هاي سوپراكياسماتيك ديده شده است. هدف مطالعه حاضر، بررسي تأثير تزريق آنژيوتانسين دو در هسته سوپراكياسماتيك بر عملكرد قلبي- عروقي موش‌هاي صحرايي نر است.مواد و روش ها: 24 موش‌هاي صحرايي نر نژاد ويستار به سه گروه تقسيم شدند: 1- كنترل 2- آنژيوتانسين دو 3- آنژيوتانسين دو + لوزارتانگروه 1 نرمال سالين با دوز nl 100، گروه 2 آنژيوتانسين دو با دوز Mm 100 و گروه 3 ابتدا آنژيوتانسين با دوز Mm 100 و بعد از 30 دقيقه، لوزارتان با دوز 100Mm و پس از 2 دقيقه، آنژيوتانسين با دوز 100Mm، به هسته سوپراكياسماتيك ميكرواينجكشن و فشار خون و ضربان قلب ثبت شد.يافته ها: ميانگين فشار متوسط شرياني و ضربان قلب، قبل و پس از تزريق سالين، اختلاف معناداري نداشتند (P› 0.05)، در گروه آنژيوتانسين، ∆MAP  و HR∆  نسبت به قبل تزريق اين دوز آنژيوتانسين (به‌ترتيب  P‹0.001و P‹0.05) و نسبت به گروه كنترل (به‌ترتيب  P‹0.001 و  P‹0.01 )، به‌طور معني‌داري افزايش داشت. در گروه لوزارتان، ميكرواينجكشن لوزارتان پيش از تزريق دوم آنژيوتانسين دو، باعث كاهش معني‌داري در ∆MAP نسبت به تزريق اول آنژيوتانسين دو گرديد ((P‹0.001 اما در HR∆ معني‌دار نبود.نتيجه‌گيري: ميكرواينجكشن آنژيوتانسين دو در هسته سوپراكياسماتيك از طريق اتصال به AT1  باعث افزايش فشارخون و ضربان قلب شد.