اثربخشي آموزش بيان هيجاني نوشتاري بر تبعيت از درمان در بيماران قلبي

زمينه و هدف: بيماري‌هاي قلبي يكي از شايع‌ترين بيماري‌ها در جهان است كه هرساله عامل بسياري از مرگ‌ومير افراد است از اين رو هدف از پژوهش حاضر، اثربخشي آموزش بيان هيجاني نوشتاري بر تبعيت از درمان در بيماران قلبي بود. مواد و روش‌ها: پژوهش حاضر كاربردي و از نوع شبه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون- پس‌آزمون و پيگيري دوماهه با گروه كنترل بود. جامعه آماري شامل بيماران داراي مشكلات قلبي غرب شهر تهران بود كه تعداد 40 نفر از آن‌ها به روش نمونه‌گيري در دسترس انتخاب شدند و پرسش‌نامه تبعيت از درمان مدانلو (1392) را در سه مرحله پيش‌آزمون، پس‌آزمون و پيگيري تكميل كردند. در نهايت داده‌ها با استفاده از روش تحليل واريانس اندازه‌گيري مكرر به كمك نرم‌افزار SPSSV19 تحليل شدند. يافته‌ها: نتايج نشان داد پس از اجراي مداخله بيان هيجاني نوشتاري در متغيرهاي اهتمام در درمان (7/694=F و 0/01 P)، تمايل به مشاركت (6/959=F و 0/01 P)، توانايي تطابق (14/113=F و 0/01 P)، تلفيق درمان با زندگي (9/953=F و 01/0 P)، چسبيدن به درمان (6/891=F و 0/01 P)، تعهد به درمان (6/892=F و 0/01 P)، ترديد در اجراي درمان (19/877=F و 0/01 P) و تبعيت از درمان (43/134=F و 0/01 P) گروه آزمايش نسبت به گروه كنترل نمرات بيشتري كسب كردند و اين اثربخشي در آزمون پيگيري، ماندگاري داشته است. نتيجه‌گيري: در نهايت مي‌توان گفت استفاده از آموزش بيان هيجاني نوشتاري باعث ارتقاي تبعيت از درمان و مؤلفه‌هاي آن در بيماران قلبي مي‌شود و از اين رو روان‌شناسان، مشاوران، پزشكان قلب و متخصصان باليني و سلامت مي‌توانند از اين آموزش در راستاي ارتقاي تبيعت از درمان بيماران قلبي بهره ببرند.