اثربخشي آموزش خودارزيابي مركزي بر تصميم‌گيري اخلاقي و رفتار اخلاقي نوجوانان

زمينه و هدف: تصميم گيري اخلاقي و رفتار اخلاقي از فعاليت هاي مهم و تأثيرگذار بر زندگي نوجوانان مي باشد. هدف تحقيق حاضر، بررسي تأثير مداخله خودارزيابي مركزي بر تصميم‌گيري اخلاقي و رفتار اخلاقي نوجوانان مي باشد مواد و روش ها: پژوهش حاضر از نوع نيمه‌آزمايشي با طرح پيش‌آزمون – پس‌آزمون همراه با گروه كنترل است. جامعه اين پژوهش دانش آموزان دختر دوره متوسطه اول شهرستان تهران بودند كه از بين آن ها تعداد 32 نفر به روش تصادفي هدفمند انتخاب و به دو گروه 16 نفره به‌صورت تصادفي تقسيم شدند. هر دو گروه توسط مقياس تصميم‌گيري اخلاقي و مقياس رفتار اخلاقي ارزيابي شدند. شركت كنندگان گروه تجربي به مدت 6 جلسه تحت مداخله رويكرد خودارزيابي مركزي قرار گرفتند. داده‌ها با استفاده از آزمون تحليل كوواريانس (آنكووا) تجزيه‌وتحليل شد. يافته ها: نتايج نشان داد كه در ميانگين نمرات تصميم گيري اخلاقي و رفتار اخلاقي بين گروه خودارزيابي مركزي و كنترل تفاوت معناداري وجود دارد (0/0001 P). با توجه به اختلاف ميانگين ها، گروه خودارزيابي مركزي نسبت به گروه كنترل عملكرد بهتري داشت. نتيجه‌گيري: با توجه به تأييد تأثير خودارزيابي مركزي بر تصميم‌گيري و رفتار اخلاقي مي‌توان بيان كرد كه آموزش خودارزيابي مركزي به‌عنوان يك مداخله مستقيم روان شناختي مي تواند بر كاركرد شناختي تصميم‌گيري و رفتار اخلاقي نوجوانان دختر پايه نهم تأثيرگذار باشد و بر كيفيت تصميم‌گيري و رفتار اخلاقي آنان بيفزايد.