ارتباط بين رضايت زناشويي و خودكارآمدي شيردهي در مادران نخست‌زا و چندزاي بستري در بيمارستان‌هاي منتخب شهر قم در سال 1401

زمينه و هدف: رضايت از زندگي زناشويي به عوامل مختلفي بستگي دارد. از عوامل مؤثر بر افزايش تغذيه با شير مادر مي‌توان به ميزان خودكارآمدي مادر در شيردهي اشاره كرد. اين پژوهش با هدف ارتباط بين رضايت زناشويي و خودكارآمدي شيردهي در مادران نخست‌زا و چندزاي بستري در بيمارستان در سال 1401 انجام گرفت. مواد و روش ها: اين مطالعه از نوع توصيفي- همبستگي بود كه 81 مادر نخست‌زا و 49 مادر چندزاي انتخاب‌شده به روش نمونه‌گيري آسان مورد مقايسه قرار گرفتند. گردآوري داده‌ها با استفاده از پرسش‌نامه رضايت زناشويي ENRICH و پرسش‌نامه خودكارآمدي شيردهي BSES-SF صورت گرفت. داده‌هاي حاصل از مطالعه با استفاده از نرم‌افزار آماري SPSS تجزيه و تحليل شدند. يافته ها: ميانگين و انحراف معيار رضايت زناشويي در زنان نخست‌زا (01.1±56.2) و در زنان چندزا06.1±54.2) ) و خودكارآمدي شيردهي در زنان نخست‌زا (97.0±55.2) و در زنان چندزا (007.1±50.2) بود. بين رضايت زناشويي با خودكارآمدي شيردهي در مادران نخست‌زا و چندزا رابطه معني‌دار وجود داشت. نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش حاكي از آن است كه وضعيت خودكارآمدي شيردهي و رضايت زناشويي در مادران، كمتر از سطح متوسط بود. همچنين بين رضايت زناشويي و خودكارآمدي شيردهي در مادران نخست‌زا و چندزا رابطه وجود دارد. بنابراين، اين پژوهش ضرورت آموزش و آگاهي دادن به والدين را درخصوص اهميت حمايت از همسر و تأثير آن بر بهبود خودكارآمدي شيردهي خانواده تأييد مي‌كند.