بررسي دعوت پيامبر اكرم (ص) از سال هفتم تا دهم بعثت (محاصره در شعب ابي طالب)

No English title

در سال هفتم هجرت به دليل مهاجرت عده­اي از مسلمانان به حبشه، فشارهاي مشركان و سران قريش به مسلمانان و پيامبر اكرم (ص) شدت يافت تا جايي كه امنيت جاني پيامبر (ص) به خطر افتاد و برخي از آنها به طور آشكار ابوطالب را تهديد به ترور پيامبر (ص) اكرم كردند. همين مسئله باعث شد تا ايشان به همراه بني هاشم در شعب ابي طالب -جايي كه منازل بني هاشم- بود جمع شوند. اگرچه درباره چگونگي محاصره اختلافايت وجود دارد، آنچه مسلم است عدم امكان خروج آزادانه پيامبر از شعب است كه ارتباط مستقيم حضرت با جامعه پيراموني و مسلمانان خارج شعب را دچار مشكل كرد. سؤالي كه در اينجا مطرح مي­شود اين است كه آيا حضرت در اين سه سال دعوت به اسلام را تعطيل كرده و به تحكيم آموزه­هاي ديني ميان مسلمانان بني­هاشم حاضر در شعب اكتفا كرد و يا آنكه روش جديدي را در دعوت به اسلام به كار بردند؟ اين پرسش زماني اهميت مي­يابد كه برخي از كتاب­ها محاصره پيامبر (ص) در شعب را به غيبت امام (عج) از امت تشبيه كرده و انقطاع از رهبر را دليل بي نياز بودن از وي ندانستند. در اين نوشتار سعي مي­شود وضعيت دعوت در اين سه سال بررسي شود.

No English abstract