بررسي تطبيقي عصمت پيامبر اكرم از ديدگاه آيت‌الله جوادي آملي و فخر رازي (با محوريت آيات 105تا 107 سوره نساء)

عصمت به‌معناي پاكي از هرگونه گناه و نيز مصونيت از خطا در دريافت و ابلاغ وحي از امتيازات و ويژگي‌هاي خاص پيامبران و لازمه رسالت آنان مي‌باشد كه به‌دليل اهميت بالايي كه دارد مورد بحث و توجه بسياري از علما و انديشمندان قرار گرفته است. عصمت پيامبر اكرم j يكي از مباحث مطرح در آيات 105 الي 107 سوره نساء است. اين مقاله كه با هدف بررسي مقايسه‌اي آراء تفسيري آيت‌الله جوادي آملي از مفسرين شيعي معاصر و فخر رازي از مفسران كلامي و اجتهادي اهل‌سنت در باب مسأله عصمت پيامبر گرامي اسلامj به شيوه توصيفي- تحليلي نگاشته شده به بررسي ديدگاه‌هاي آنان ذيل اين آيات مي‌پردازد. نتايج پژوهش حاكي از آن است كه دو مفسر ذيل آيات مرتبط با عصمت پيامبر اكرمj ديدگاه‌هاي متفاوتي ارائه كرده‌اند. در تبيين تفسيري آيت‌الله جوادي آملي شواهدي مبني بر عدم عصمت رسول گرامي اسلامj مشاهده نشد و نظرات تفسيري وي ذيل اين عبارات درصدد اثبات عصمت پيامبرj بوده است. اما در ديدگاه‌هاي تفسيري فخر رازي وجوهي ناسازگار با مقام عصمت پيامبر اكرمj مشهود است كه در نوشتار حاضر تلاش شده است به نقد و بررسي اين آراء پرداخته شود.