اثر آب شور مغناطيسي ‌شده بر عملكرد و اجزاي عملكرد توت‌فرنگي (Fragaria ananassa cv. Silva)

هدف از اين پژوهش تأثير تنش شوري تحت تأثير ميدان مغناطيسي بر عملكرد و اجزاي عملكرد گياه توت‌فرنگي مي‌باشد. آزمايش به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با سه تكرار در سال هاي 1400 و 1401 در شهرستان نكا انجام شد. تيمار شاهد شامل آبياري كامل در تمام مراحل رشد گياه و با آب معمولي (غيرمغناطيسي) بود. تيمارها شامل نوع آب آبياري در دو سطح (آب غيرمغناطيسي (W1) و آب مغناطيسي (W2)) و شوري آب در سه سطح (0/86 دسي‌زيمنس بر متر (S1)، 20 ميلي‌مولار كلريدسديم (S2) و 40 ميلي مولار كلريدسديم (S3) بود. نتايج تجزيه واريانس نشان داد كه اثر نوع آب آبياري و سطوح مختلف شوري آب بر طول، قطر، تعداد ميوه در هر بوته، وزن ميوه، زيست‌توده و عملكرد بوته در سطح احتمال يك درصد معني دار شد. به طور متوسط طي دو سال كشت توت‌فرنگي با اعمال ميدان مغناطيسي، طول، قطر، تعداد ميوه در هر بوته، وزن ميوه، زيست‌توده و عملكرد بوته به ترتيب 9/76، 14/14، 23/05، 27/6، 27/08 و 28/36 درصد افزايش نشان داد. با افزايش 20 و 40 ميلي‌مولار كلريدسديم، خصوصيات فيزيكي ميوه توت‌فرنگي و عملكرد كاهش يافت. بيشترين كاهش مربوط به تعداد ميوه در هر بوته در سطح شوري 40 ميلي‌مولار كلريدسديم بود كه نسبت به تيمار شاهد 56/69 درصد كاهش يافت. نتيجه نهايي اين پژوهش نشان داد كه با استفاده از فن آوري آب مغناطيسي مي توان از سطوح كم شوري استفاده نمود و مقدار عملكرد توت‌فرنگي را بهبود بخشيد.