اثربخشي آموزش مهارت هاي مثبت نگري بر كيفيت زندگي و شكوفايي روانشناختي معلمان

مقدمه: سلامت روانشناختي معلمان بر شيوه عملكرد آنان و سلامت رواني دانش آموزان تأثير دارد، لذا به كارگيري   آموزش هاي روانشناختي مناسب به معلمان ضروري است. پژوهش حاضر با هدف بررسي تأثير آموزش مهارت هاي مثبت نگري بر كيفيت زندگي و شكوفايي روانشناختي معلمان دوره ابتدايي شهرستان چابهار انجام شد.  روش كار: مطالعه حاضر يك مطالعه نيمه تجربي با طرح پيش آزمون پس آزمون بود كه در آن معلمان دوره ابتدايي شهرستان چابهار در سال 1399 مورد مطالعه قرار گرفتند. تعداد 40 معلم آقا و خانم با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به طور تصادفي در گروه هاي آزمايش و كنترل گمارده شدند (هر گروه 20 معلم). گروه آزمايش آموزش مهارت هاي مثبت نگري را در بهمن ماه 1399 طي 8 جلسه 90 دقيقه اي با رعايت پروتكل بهداشتي دريافت نمودند. جهت جمع آوري داده ها از پرسشنامه هاي كيفيت زندگي والتون و مقياس شكوفايي روانشناختي هژبريان و همكاران استفاده شد. داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 22 و با استفاده از آزمون تحليل كواريانس چند متغيره در سطح معناداري كمتر از 0.05 مورد تجزيه و تحليل قرار گرفتند.   يافته ها: ميانگين پيش آزمون متغيرهاي كيفيت زندگي و شكوفايي روانشناختي قبل از مداخله در گروه آزمايش به ترتيب 102.20 و37.50 بود كه پس از مداخله به  118.75 و 51.60 تغيير يافت. همچنين يافته ها اختلاف معني داري در متغيرهاي كيفيت زندگي و شكوفايي روانشناختي معلمان در پيش آزمون و پس آزمون در گروه آزمايش نشان داد (0.001 P). به عبارت ديگر 41 درصد تفاوت ها در نمرات پس آزمون كيفيت زندگي و 51 درصد تفاوت ها در نمرات پس آزمون شكوفايي روانشناختي معلمان مربوط به تأثير آموزش مثبت نگري بوده است. نتيجه گيري: نتايج حاصل از اين پژوهش نشان داد برگزاري دوره هاي آموزشي مهارت هاي مثبت انديشي به صورت يك برنامه مدون و منظم در طول دوره هاي آموزش ضمن خدمت معلمان بايد مورد توجه صاحب نظران و برنامه ريزان نظام تعليم و تربيت قرار گيرد.