بررسي آموزش و استخراج تابع تقاضاي گردشگري حلال در توسعه پايدار

امروزه در جهان، درآمد حاصل از گردشگري پس از درآمدهاي حاصل از صادرات سوخت، مواد شيميايي رتبه سوم را به خود اختصاص داده است كه به سهم 7.4 درصدي از كل صادرات جهان در سال 2019 رسيده است و براي چهل كشور فقير جهان، گردشگري پس از نفت، دومين منبع مهم ارز خارجي است. بر اساس گزارش آماري GMTI 2021، كشورهاي مالزي، تركيه و عربستان رتبه هاي اول تا سوم گردشگري حلال را به خود اختصاص داده اند. اقتصاد ايران جهت جذب منافع مالي ناشي از اين صنعت، پتانسيل فراواني دارد. تحقيق حاضر درصدد است با بررسي اثر آموزش و ترويج گردشگري حلال در ايران و احصاء عوامل مؤثر بر آن، متغيرهاي مؤثر در تابع تقاضاي گردشگري را در قالب يك مدل رشد درون‌زا مشخص نمايد. براي دستيابي به اين هدف حركت مدل پس از حل با كمك مدل‌هاي رياضي، شبيه‌سازي شد و اثرات تغييرات عوامل مؤثر بر گردشگري بررسي گرديد. بر اساس يافته‌هاي تحقيق، متغيرهايي مانند درآمد خارجيان، كشش درآمدي تابع تقاضا، عوامل زيرساختي همچون آموزش و ترويج گردشگري و حمل‌ونقل، جاده‌ها، پايتخت‌هاي فرهنگي، گردشگري و مذهبي داراي تأثير مثبت بر تعداد توريسم دارند. همچنين برخي عوامل تأثير منفي بر روي تعداد گردشگران دارند كه ازجمله مي‌توان به كشش قيمتي تقاضاي گردشگري، نرخ ماليات بر روي كالاهاي خدماتي و سطح قيمت‌ها اشاره نمود.