ريزرخساره‌ها، محيط‌رسوبي و دياژنز سازند داريان در جنوب‌شرق خليج‌فارس

سازند داريان (شعيبا) با سن آپتين از مخازن مهم نفتي در حوضه رسوبي زاگرس و خليج‌فارس به‌شمار مي‌رود. اين سازند در ميدان  مورد مطالعه در جنوب‌شرقي خليج‌فارس به‌عنوان مهم‌ترين سنگ مخزن اين ميدان بشمار مي‌رود. در اين مطالعه مقاطع نازك ميكروسكوپي تهيه شده از مغزه‌هاي اخذ شده از سازند داريان، مورد مطالعه قرار گرفته است. بررسي ريزرخساره‌هاي سازند داريان در اين ميدان منجر به شناسايي 7 رخساره كربناته و 1 رخساره تركيبي كربناته-آواري شد كه در 4 كمربند رخساره‌اي شامل رمپ داخلي، رمپ مياني، رمپ خارجي و حوضه ژرف رسوب كرده‌اند. بررسي فوناي موجود در رخساره‌هاي مورد مطالعه نمايانگر محيط نسبتاً كم‌عمق دريايي (در برخي فواصل نمايانگر محيط درياي ژرف) است. تغييرات يكنواخت رخساره‌اي و نبود روديست‌ها و مرجان‌ها كه موجوداتي ريف‌ساز هستند، و همچنين جايگزيني جلبك ليتوكوديوم با توانايي پايين‌تر تشكيل ريف‌هاي عظيم، نشانگر محيط رمپ كربناته هموكلينال است كه حاوي ريف‌هاي كومه‌اي است. از فرآيندهاي مهم دياژنزي كه كربنات‌هاي اين سازند را تحت تأثير قرارداده‌اند مي‌توان به سيماني‌شدن، آشفتگي زيستي، پيريتي‌شدن، فسفاتي‌شدن، دولوميتي‌شدن، انحلال، فشردگي مكانيكي و شيميايي و شكستگي اشاره كرد. تطابق داده‌هاي تخلخل و تراوايي مغزه‌ها نشان‌دهنده اين است كه كيفيت مخزني سازند داريان در ميدان مورد مطالعه متأثر از رخساره‌ها، محيط رسوبي و عوامل دياژنزي بوده ‌است، به‌نحوي كه رخساره‌هاي ليتوكوديوم‌دار (باندستون و فلوتستون) بيشترين تخلخل و تراوايي را دارا هستند.