بازتاب حكمت عملي علوي در حديقۀ سنائي با تكيه بر نهج‌البلاغه

حكمت عملي، مبحثي جامع، كاربردي و ناظر بر بايدها و نبايدهاي زندگي فردي و اجتماعيست كه در آثار تعليمي- حكمي از بسامد بالايي برخورداراست. از ‌آن‌جايي كه ادبيات فارسي پس از اسلام، همواره تحت تأثير آموزه‌ها ، معارف قرآن و احاديث قرار داشته‌؛ نهج‌البلاغه، توأمان با داشتن فصاحت و بلاغت، چند بعدي بودن و شمول آن بر آموزه‌ها و معارف الهي و حكمي، توانسته‌است به مثابه منبعي سرشار از آموزه‌هاي معنوي فردي و اجتماعي، مورد توجه ويژۀ نويسندگان،شاعران و اديبان، قرار‌بگيرد. اين پژوهش، با روش توصيفي- تحليلي مبتني بر مطالعات كتابخانه‌اي، به بررسي بازتاب مضامين مرتبط به حكمت عملي علوي نهج‌البلاغه در حديقةالحقيقۀ سنائي پرداخته‌‌است. اثبات اين بازتاب‌ها، در كنار اظهار ارادت خالصانۀ سرايندۀ آن، به امام عليg، نشان داده‌است كه نهج‌البلاغه، يكي از منابع فكري سنائي، در سرودن حديقه است و اين اثر مي‌تواند در راستاي اشاعه فرهنگ اصيل اسلامي _ ايراني و صيانت از ميراث مكتوب، به عنوان پل ارتباطي، ميان انديشه‌هاي امام علي عليه السلام و مخاطبانش، نقش ويژه‌اي، ايفا كند.