بررسي معادل‌گزيني در ترجمه شهيدي از خطبه قاصعه براساس نقد متن محور

معادل ‌گزيني در ترجمه فرايند بسيار مهم و حساسي است كه دقت نظر بالاي مترجم را مي ‌طلبد، و لازمه آن تسلط كافي بر دو زبان مبدأ و مقصد است. ترجمه سيد جعفر جعفر شهيدي  از كتاب نهج البلاغه به اذعان بسياري از صاحبنظران يكي از بهترين ترجمه ‌هايي است كه تاكنون از اين كتاب به عمل آمده به گونه‌ اي كه ترجمه مذكور در سال 1369 به عنوان كتاب برگزيده سال معرفي شد و از طرف بسياري از مجامع علمي و ادبي مورد ستايش قرار گرفته است. نويسندگان در اين جستار، ترجمه خطبه قاصعه از اين كتاب را به عنوان نمونه انتخاب كرده و با متن عربي آن مقايسه نموده و بر اساس رويكرد متن ‌مدار معادل ‌گزيني در آن را در دو سطح، واژگان و بافت متني مورد تحليل و بررسي قرار داده ‌اند. يافته ‌هاي اين پژوهش نشان مي ‌دهد، با وجود تلاش ‌هاي فراواني كه در برگردان اين كتاب گرانقدر مبذول شده، و به رغم همه زيبايي ‌ها و ظرافت ‌هاي بكار رفته در آن، به نظر مي ‌رسد استاد شهيدي در معادل ‌گزيني براي معناي ارجاعي و همچنين معناي بافتي و متني برخي از واژه ‌ها چندان دقيق عمل نكرده است.