بررسي سير تطور پژوهش‌هاي مستشرقان درباره نهج البلاغه و بررسي آراء آنها

در بين ميراث مأثور اماميه، نهج‌البلاغه گنجي گران‌بها و مجموعه‌اي از تعاليم معرفتي، عرفاني، ديني، فرهنگي و اجتماعي شيعه است كه از ديرباز، مورد توجّه عالمان و اديبان مسلمان واقع شده و اخيراً، سهم فراواني از پژوهش‌هاي مستشرقان را نيز به خود اختصاص داده ‌است. مطالعات مستشرقان درباره نهج‌البلاغه شامل پژوهش‌هاي مختلفي در جنبه‌هاي ادبي، حكمي و محتوايي است. در نتيجه اين مطالعات و پژوهش‌‌ها، مستشرقان آراء و نظرات خود در توصيف نهج‌البلاغه را در قالب عبارت‌هاي نسبتاً كوتاهي بيان كرده‌‌اند كه ما را در شناخت فهم كلي آنها از نهج‌البلاغه ياري مي‌دهد. پژوهش حاضر كه به روش توصيفي-تحليلي و بر اساس منابع كتابخانه‌اي انجام شده، مي‌كوشد تا ضمن بررسي در سير تطورّي پژوهش‌هاي مستشرقان در خصوص نهج‌البلاغه، به بازخواني و نقد ديدگاه، آراء و نظرات آنها بپردازد.