بررسي مؤلفه‌هاي معنوي رهبري در سازمان از منظر آموزه‌هاي نهج‌البلاغه

رهبران با استفاده از شاخص‌هاي معنويّت در سازمان، نوعي انگيزش دروني براي خويش فراهم نموده و از طرفي با جهت دهي به رفتارهاي پيروان خود و تعميق ارزش‌هاي دروني ايشان، زمينه‌اي براي انگيزش بيروني زيرمجموعه خود فراهم مي‌آورند. از اين روي با توجّه به توانايي و ظرفيت بالقوه موجود در سيره امام علي عليه السلام و به خصوص در نهج‌البلاغه ، مي‌توان به آموزه‌هايي متمايز درباره مؤلفه‌هاي رهبري معنوي دست يافت.از اين رو، در اين مقاله با مداقّه درسيره و سخن حضرت علي عليه السلام با روش توصيفي- تحليلي، مؤلفه‌هاي رهبري معنوي در سازمان، استخراج، تحليل و استنباط شده است. يافته‌هاي تحقيق نشان مي‌دهد كه مؤلفه‌هاي رهبري معنوي در آموزه‌هاي امام علي عليه السلام همچون ابعاد مربوط به بينش انسان در محورهاي باورها، عقلانيت و تخصص‌گرايي؛ در ابعاد نگرش انسان در دو محور عاطفي و فرهنگ سازي و در ابعاد كنش انسان در دو محور رفتاري و هدايت‌گري است.‬ و از آنجا كه  معنويّت در كنار بعد مادي، يكي از ابعاد وجودي انسان و يك نياز فطري است، در صورتي كه نسبت به اين بعد غفلت ورزيده شود، برون‌داد آن، گمراهي و ظلم و ستم به خويشتن و ديگران و محروميت و درماندگي مي‌شود.