خرافه گرايي و بدعت در فرقه «مكتبيون» از اهل حق

فرقه مكتبيون انشعابي ازاهل حق (يارسان) و از غاليان منتسب به تشيع است كه علي رغم ادعاي ايشان، هم در اصول اعتقادي و هم احكام و فروع ديني از شيعه و نيز از ضروريات اعتقادي و مناسكي اسلام منحرف گرديده است. هرچند از قرن دوم هجري گرايش به تصوف وجود داشته اما بنيانگذار فرقه اهل حق سلطان اسحاق برزنجه اي است كه اين آئين را به عنوان عصاره همه اديان معرفي نمود و در نهايت فرقه را به هفت خاندانِ حقيقت تقسيم كرد و پس از وي چهار خاندان از جمله خاندان شاه حياسي به آنها اضافه شد كه در دوره معاصر قطب ايشان نورعلي الاهي(1357-1276 ش) بود گه با تغييراتي هم در مناسك و هم در روش و هم باورهاي اهل حق، فرقه «مكتبيون» را بنا نهاد و بخاطر افشاي عقايد«سرّ مگو» و نيز بدعت در ابداعات اهل حق مورد اعتراض برخي از اكابر اهل حق نيز قرار گرفت. تعارض هاي بسيارآموزه هاي مكتب با ادله و منابع عقلي و نقلي، بسياري از تعاليم اين فرقه را مصداق خرافه و بدعت و حتي ارتداد نموده است از جمله ادعاي صريح به اتيان دين جديد و تفوق خود بر انبياء و امامان(س)، اعتقاد به تحريف در قرآن، اعتقاد به دونادون ( قسمي ازتناسخ) و رجوع روح به ابدان سابقه، انكار تلويحي عصمت انبياء و جانشين ساختن اقطاب براي اءمه(س) و حلول خدا در ايشان و در خود و ادعاي علم غيب و اعجاز و تصريح به حقانيت همه اديان موجود و به تبع آن اباحه گري در مناسك و درضروريات ديني ؛لذا نمي توان ايشان را در جرگه مسلمين قلمداد كرد. پژوهش حاضر با تتبع در آثار نورعلي الاهي و نقد عقلي و نقلي آن و بروش كتابخانه اي تاليف گرديده است.