جامعه شناسي مصرف ماهي روستاييان مناطق غيرساحلي (مطالعه موردي استان گلستان)

رفتار خانوارهاي روستايي 11 شهرستان دور از ساحل استان گلستان براي مصرف ماهي ارزيابي گرديد. اطلاعات از طريق جمع آوري پرسشنامه طراحي شده انجام شد. در تحليل استنباطي پژوهش از آزمون هاي كاي دو، من ويتني يو و روش فريدمن براي رتبه بندي استفاده شد. حدود 73 درصد خانوارها در اين مناطق ماهي را از بازارماهي‌فروشان و محل صيد و برداشت تامين مي‌كنند. 47 درصد خانوارها علاقه مند به ماهي سرخ شده و 35/4 درصد ماهي شكم پر هستند. آنها بطور متوسط هر بار 6/88 كيلوگرم ماهي مي‌خرند. حدود 60 درصد  از آن‌ها  كنسرو مصرف نمي‌كردند و مصرف سرانه كنسرو آنها حدود2 قوطي و سرانه مصرف ماهي آنان40 كيلوگرم بود. 83 درصد آنها مصرف سرانه بيشتري از ميانگين كشوري داشتند. مهم‌ترين دلايل مصرف ماهي آنان به ترتيب يك تا چهار علاقه،ارزاني، كيفيت و تازگي و خواص و ارزش غذايي بود. گونه‌هاي مورد علاقه آن‌ها به ترتيب ماهي خاوياري، ماهي سفيد، كلمه، كفال هنگام خريد گونه هاي پرورشي و بيشتر كپور را انتخاب مي‌كنند. مصرف‌كنندگان بالاي 45 سال  به ماهي تازه  و افراد با تحصيلات بالاتر از ديپلم و  زنان نسبت به مردان اهميت بيشتري به ماهي بسته‌بندي‌شده مي دادند. با افزايش درآمد گرايش به تنوع فرآورده ها و انواع عرضه آن بيشتر مي شد و با افزايش سن طعم و مزه، ارزاني، در دسترس بودن و در حال انقراض نبودن اهميت بيشتري مي يافت. خانوارهاي درآمد بالا و سرانه بالاتر از مياگين كشوري اهميتي به در معرض انقراض قرار داشتن گونه مصرفي نمي دادند. در تشخيص ماهي تازه از ماهي ماند مهارت زيادي داشتند. امكان دسترسي به ماهيان دريايي و كاهش قيمت آبزيان در روستاها براي افزايش مصرف و بررسي مصرف مجزاي ماهي دريايي و پرورشي در مناطق روستايي پيشنهاد مي شود.