بررسي ويژگي‌هاي مكانيكي و دوام روسازي بتني حاوي بتن بازيافتي و خرده پلاستيك (PET)

در اين تحقيق، به بررسي خواص مكانيكي بتن در شرايط استفاده از سنگدانه هاي طبيعي و مقايسه نتايج آن با جايگزيني سنگدانه بازيافتي با مقادير 10، 20، 30 و 40 درصد پرداخته شده است. در بخش اول تحقيق، نتايج حاكي از كاهش وزن مخصوص بتن در حضور 40% ماسه و شن بازيافتي، به ترتيب به مقدار 1.02 و 2.38 درصد بوده است. همچنين در خصوص مقاوت فشاري، كمترين كاهش مقاومت فشاري در 10% ماسه و شن بازيافتي و بيشترين كاهش مقاومت فشاري در 40% ماسه و شن بازيافتي رخ داده است. در ادامه خواص مكانيكي بتن معمولي با بتن حاوي خرده پلاستيك ضايعاتي (PET)۱،  با 2، 4، 6، 8 و 10 درصد حجم بتن مقايسه شد. در همين خصوص نتايج تحقيق حاكي از كاهش مقاومت فشاري بتن نسبت به بتن شاهد بوده است. در همين راستا كمترين كاهش مقاومت فشاري به ميزان 2.01% و در شرايط حضور 2% خرده پلاستيك ضايعاتي و بيشترين كاهش مقاومت فشاري به ميزان 16.39% و در شرايط حضور 10%  خرده پلاستيك ضايعاتي بوده است. در خصوص مقاومت خمشي، نتايج افزايش مقاومت خمشي را نشان داد؛ به نحوي كه كمترين افزايش مقاومت خمشي به ميزان 6.27% در حضور 2% خرده پلاستيك ضايعاتي و بيشترين افزايش مقاومت خمشي به ميزان 39.49% و در حضور 10% خرده پلاستيك ضايعاتي رخ داده است. در پايان نتايج تحقيق نشان داد كه افزايش حضور خرده پلاستيك ضايعاتي منجر به كاهش جذب آب نمونه ها شده است. در همين خصوص كمترين كاهش جذب آب به ميزان 5.26% و بيشترين كاهش جذب آب به ميزان 23.08% ، به ترتيب در حضور 2 و 10 درصد خرده پلاستيك ضايعاتي رخ داده است.