تحليل نقش علمي- فرهنگي بانوان فرهيخته عصر امام محمدباقر (عليه‌السلام)

آزادي نسبي حاصل‌شده براي شيعيان در عصر امام باقر‌(ع) فرصتي را در گسترش معارف ديني براي آن حضرت فراهم آورد و در اين زمينه تربيت شاگرداني كاردان و كارآمد يكي از مؤثرترين حركت علمي آن حضرت بوده است، در اين ميان توجه به اين مسئله كه آيا در ميان شاگردان آن حضرت بانواني نيز حضورداشته‌اند؟ و در چه زمينه‌هاي فعاليت مي‌كرده‌اند؟ مي‌تواند يكي از موضوعات قابل‌توجه قرار گيرد، به نظر مي‌آيد كه با توجه به اهميت علم‌آموزي زنان در دين مبين اسلام و رغبت عموم مسلمانان در فراگيري معارف ديني در عصر امام عالي‌مقام، بانواني نيز در صف شاگردان آن حضرت حضور داشتند و در زمينه‌هاي مختلف علمي فرهنگي فعاليت مي‌كرده‌اند، به راين اساس، تحقيق حاضر با روش تاريخي - تحليلي و به شيوۀ كتابخانه‌اي، درصدد بازشناسي شاگردان زن در مكتب امام باقر‌ (ع) بر آمده و بيان برخي از نمايان‌ترين فعاليت‌هاي علمي فرهنگي آنان را بر عهده دارد، بررسي گزارش‌هاي موجود در اين زمينه نشان داد كه بانواني همچون ام فروه، ام حبيبه، ام هاني، خديجه دختر امام باقر‌ (ع) و برخي ديگر از زنان، از محضر آن حضرت كسب فيض نموده و همراه با انتقال معارف ديني به ديگران، در ساختن فرهنگ علم‌آموزي زنان نقش مؤثر داشته‌اند.