اثر پپتيدهاي زيست فعال سوپرورم بر عملكرد، ريخت شناسي و جمعيت ميكروبي روده و پاسخ هاي ايمني در جوجه هاي گوشتي

مقدمه و هدف: استفاده از آنتي بيوتيك ها در تغذيه طيور علاوه بر اهميت آن ها در پيشگيري از بيماري ها، باعث افزايش روز افزون ناهنجاري هاي مادرزادي، بيماري هاي مزمن، افزايش مقاومت ميكروبي و صدها عارضه كوچك و بزرگ ديگر كه به عنوان معضلات بهداشت كنوني جامعه بشري مطرح است، مي باشد. تمركز بر رفاه حيوانات، مراقبت از محيط زيست، استفاده محدود از داروها و توليد يك محصول سالم بدون باقي‌مانده‌هاي شيميايي كه سلامت انسان را به خطر نياندازد هميشه مورد توجه بوده است. يكي از جايگزين هاي مناسب براي آنتي بيوتيك ها، به پپتيدهاي زيست فعال مي توان اشاره كرد. مواد و روش ها: اين آزمايش در قالب طرح كاملاً تصادفي با 240 قطعه جوجه گوشتي نر يك روزه سويه تجاري راس 308، در شش تيمار،  پنج تكرار (هشت قطعه جوجه در هر تكرار) استفاده شد. تيمارهاي آزمايشي شامل: جيره پايه، جيره پايه + 0/1 درصد ويتامين E و 0/05 درصد مادورامايسين، جيره پايه + 0/05 درصد مادورامايسين، جيره پايه + 200 ميلي گرم در كيلوگرم پپتيد سوپرورم، جيره پايه +400 ميلي گرم در كيلوگرم پپتيد سوپرورم  و جيره پايه + 600 ميلي گرم در كيلوگرم پپتيد سوپرورم بودند. اثر تيمارها بر عملكرد، جمعيت ميكروبي، ريخت شناسي روده و پاسخ سيستم ايمني جوجه هاي گوشتي بررسي شد. يافته ها: افزودن مادورامايسين (تيمار 3) و  پپتيد سوپرورم در سطوح 200، 400 و 600 ميلي گرم به جيره در مقايسه با گروه شاهد توانسته است مصرف خوراك را  در دوره پاياني كاهش دهد. از طرفي تيمارهايي كه آنتي بيوتيك مصرف كردند، در مقايسه با تيمار 5 كه حاوي 400 ميلي گرم پپتيد سوپرورم بود توانسته است جمعيت باكتري هاي كل را كاهش دهد. اضافه كردن همه سطوح پپتيد زيست فعال سوپرورم به جيره سبب كاهش قطر كريپت در مقايسه با گروه شاهد شد و همچنين جيره حاوي 400 ميلي گرم از پپتيد سوپرورم باعث كاهش عمق كريپت در مقايسه با گروه شاهد شد. نتايج به دست آمده در رابطه با فاكتورهاي ايمني مي توان بيان كرد كه با افزودن آنتي بيوتيك به جيره، مي تواند فاكتور هاي ايمني از جمله ايمنوگلوبولين G در سن 35 روزگي در مقايسه با گروه شاهد افزايش دهد، همچينين پپتيد سوپرورم در غلطت 400 و 600 ميلي گرم به جيره توانسته است تيتر كل SRBC در سن 42 روزگي در مقايسه با گروه شاهد بهبود دهد. نتيجه گيري: نتايج اين آزمايش نشان داد كه تيمارهاي آزمايشي توانست شاخص هاي عملكردي را در سن 11 تا 42 روزگي و برخي از صفات ريخت شناسي ژژنوم مانند: عمق و قطر كريپت را بهبود دهد. همچنين مي توان بيان كرد كه اثر تيمارهاي آزمايشي بر جمعيت باكتري كل و لاكتوباسيل و سطح ايمونوگلوبولين G (روز 35) و تيتر كل SRBC (روز 42) معني دار بود.