اثر خطاي شجره بر وراثت پذيري و صحت پيش بيني ارزش اصلاحي در صفات آستانه اي

مقدمه و هدف: تشكيل كامل ماتريس روابط خويشاوندي، يك اصل مهم براي دستيابي به نتايج قابل اعتماد در ارزيابي هاي ژنتيكي مي باشد. دو نوع خطاي شجره شامل ثبت اطلاعات ناصحيح و گم شدن اطلاعات ثبتي منجر به كاهش قابليت مدل دام در روش هاي سنتي مي شود. هدف از مطالعه حاضر، اثر سطوح مختلف نقص اطلاعات شجره شامل پدري، مادري و هر دو والدين پدري و مادري به طور همزمان بر مقدار وراثت‎پذيري، صحت ارزيابي و پيش بيني ارزش اصلاحي در صفات آستانه اي بود. مواد و روش‌ها: صفتي محدود به جنس با وراثت‎پذيري 0/05، 0/1 و 0/2 ايجاد شد. به منظور ايجاد فنوتيپ هاي آستانه اي صفت چندقلوزايي، 20 درصد از فنوتيپ هاي بالا دو و 80 درصد باقي مانده يك در نظر گرفته شد. نسبت هاي مختلفي از نقص شجره پدري صفر، 5، 10، 15 و20 ، نقص شجره مادري صفر، 5 و 10 و تركيبي از هر دو نقص شجره پدري و مادري به طور همزمان ايجاد شد. يك مدل آستانه اي در نظر گرفته شد. وراثت‎پذيري، ارزش هاي اصلاحي و صحت ارزيابي با روش آماري بيز برآورد شد.يافته ها: با معرفي سطوح مختلف نقص شجره به شجره كامل مقدار وراثتپذيري كاهش يافت. براي وراثت پذيري 05 / 0 ، 1 / 0 و 2 / 0 كمترين مقداروراثتپ ذيري به دست آمده به ترتيب 018/ 0 ، 084/ 0 و 16/ 0 بود. در شجره كامل، كمترين و بيشترين مقدار صحت ارزيابي به ترتيب 375/ 0 05 / 0 = ℎ^2 و 521/ 0 2/ 0 = ℎ^2 بود. كمترين مقدار صحت ارزيابي براي وراثت پذيري 05/ 0 ، 1/ 0 و 2/ 0 به ترتيب 309/ 0 نقص شجره ي پدري 10 درصد و مادري 10درصد ، 353 / 0 نقص شجره ي پدري 20 درصد و مادري 10 درصد و 459/ 0 نقص شجره ي پدري 5 درصد و مادري 10 درصد بود. همچنين معرفي نقص شجره در سطوح مختلف منجر به كاهش ميانگين ارزش اصلاحي شد. نتيجه‌گيري: نتايج نشان داد، در مقايسه با نقص شجره ي پدري يا مادري به صورت مجزا، نقص شجره ي پدري و مادري به صورت تواما، برآورد ارزيابي هاي ژنتيكي را بيشتر كاهش مي دهد.