امكان‌سنجي توسعه مسؤوليت بين‌المللي بابت اعمال فوق‌العاده خطرناك به حوزه اپيدمي‌ها

وقوع اپيدمي‌هاي جهان‌گستري همچون سارس، كوويد ـ 19، زيكا و ... نشان داده‌اند كه قواعد متعارف حقوق بين‌الملل به سختي مي‌توانند از وقوع فجايعي ممانعت نمايند كه ظاهراً نمي‌توان آنها را به نقض تعهد يكي از تابعان حقوق بين‌الملل منتسب كرد. اتكاي سازكار جبران خسارت موجود در نظام مسؤوليت بابت اعمال متخلفانه بر وقوع يك عمل متخلفانه پيشيني، بزنگاهي براي دولت‌هاي منشأ بيماري‌هاي اپيدميك فراهم مي‌كند تا از تعهد به جبران خسارت مبرا باشند. در اين شرايط، توجه به مفهوم نسبتاً نوظهور «مسؤوليت بابت اعمال فوق‌العاده خطرناك» كه متضمن برقراري مسؤوليت وراي انجام عمل متخلفانه است، مي‌تواند سودمند به نظر آيد. اين مقاله ضمن تبيين اين نوع از مسؤوليت و بررسي تبار حقوقي آن مي‌كوشد تا بررسي نمايد كه آيا امكان تسري قواعد اين نوع از مسؤوليت به فعاليت‌هاي موجد اپيدمي‌ها وجود دارد يا خير. اين مقاله در نهايت نتيجه مي‌گيرد ميان فعاليت‌هاي فوق‌العاده خطرناك و فعاليت‌هاي منتهي به اپيدمي‌ها شباهت وجود دارد اما براي استفاده از مفهوم مسؤوليت بابت اعمال منع نشده، نياز به تحقق برخي مؤلفه‌هاست.