بررسي رويكرد قواعد عرفي حقوق بين‌الملل محيط زيست در تغييرات اقليمي

امروزه عرف به معناي رويه‌اي عمومي به صورت قاعده حقوقي پذيرفته شده در جامعه جهاني از اهميت بسيار بالايي برخوردار است. با وجود آنكه معاهدات و اعلاميه‌ها و اسناد بين‌المللي زيادي در رابطه با محيط زيست صادر شده‌اند، اما همچنان شاهد آن هستيم كه وضعيت محيط زيست ‌كره زمين روزبه‌روز نامطلوب‌تر و گرم‌تر مي‌شود. به همين دليل، در سال‌هاي اخير، تعهدات متعددي در رابطه با تغييرات اقليمي شكل گرفته‌اند و با وجود آنكه پيشرفت‌هايي در اين زمينه حاصل شده است، اما اين تعهدات به ميزان كافي كارآمد نبوده و متأسفانه، همچنان شاهد انتشار گازهاي گلخانه‌اي بيش از حد مجاز مي‌باشيم كه يكي از راه‌حل‌هاي مؤثر و كارآمد در زمينه كاهش انتشار گازهاي گلخانه و تغييرات اقليمي، تبديل شدن تعهدات تغييرات اقليمي به عرف بين‌المللي است. لذا مسأله پژوهش حاضر اين است كه عرفي شدن تعهدات مرتبط با تغييرات اقليمي چگونه است و چه آثاري دارد؟ تبديل شدن تعهدات تغييرات اقليمي به عرف بين‌المللي، در صورتي كه با عموميت و مقبوليت لازم همراه شود، مي‌تواند جنبۀ قانون را براي جامعه بين‌المللي در بر داشته باشد؛ بنابراين عرفي شدن تعهدات تغييرات اقليمي در جايي كه رويه دولت‌ها پاسخگو نبوده و قواعد مقتضي را ارائه نكند، مفيد فايده قرار مي‌گيرد و مي‌تواند به منظور محركي براي دولت‌ها در زمينه قانون‌گذاري‌هاي بيشتر مورد استناد قرار گيرد.