آفرينش جهان در اسلام و هندوئيسم

No English title

بحث افرينش جهان يكي از مباحثي است كه از ديرباز مورد توجه اديان و مذاهب مختلف بوده است و نظرات مختلفي در اين زمينه ارائه شده است . در قرآن كه كتاب مقدس مسلمانان است، بحث خلقت جهان در ضمن آيات مختلفي بيان شده است . از ديد قرآن، خلقت جهان از عدم بوده و مواردي را به عنوان ماده نخستين جهان معرفي كرده است. فلاسفه اسلامي مساله آفرينش را برمبناي اصل عليت تبيين كرده و آن را «ابداع» ناميده و بر اين اساس ، جهان را متشكل از چهار نشئه دانسته اند (لاهوت،جبروت،ملكوت و ناسوت) كه در سير طولي،هر مرتبه اي ،علت براي مرتبه پايينتر است.در ايين هندو ، ديدگاه واحدي در اين زمينه وجود ندارد و بلكه در منابع مختلف ، نظرات متناقضي ديده ميشود.در اين دين، مساله آفرينش بصورت خلق از عدم نيست بلكه هستي را خيال برهمن، سايه برهمن يا ماياي او ميدانند. در حقيقت مايا، تجلي برهمن در جهان هستي است.خلقت به منزله ظل برهمن و مانند رويايي از او صادر شده است كه ديدگاهي متفاوت با ديدگاه اسلام است.

No English abstract