نقد ادله فمينيستي بر «آزادي سقط جنين به دليل حقوق اخلاقي مادر و جنين » بر اساس روش شناسي بنيادين در فلسفه اخلاق

آزادي سقط جنين يكي از مطالبات جدي فمينيستي است كه در گرايشات مختلف با استدلال هاي مختلف پي گيري مي شود. در بعضي از استدلال هاي فمينيستهاي سوسيال به اين مطالبه در جهت احراز حقوق اخلاقي مادر و جنين پرداخته مي شود. لزوم آزادي سقط جنين به دليل حق جنين در خصوص برخورداري از شرايط زيستي مطلوب يا به دليل توجه به كيفيت مادري ، همچنين به دليل منع الزام زن به فداكاري به عنوان حق اخلاقي زن ،همچنين حق زن به انتخاب آگاهانه ، از جمله ادله اي است كه برخي فمينيستهاي سوسيال مطرح كرده اند. براساس روش شناسي بنيادين هر نظريه علوم انساني متأثر از بنيادهاي نظري بستر تكون خود است و بدون لحاظ آنها قابل فهم نيست . در نتيجه ارزيابي صحيح نظريه ، منوط به بازشناسي و بررسي بنيادهاي مذكور است. ادله فمينيستي مذكور نيز با دعاوي خود مبني برحق اخلاقي مادر و جنين ، در بنيادهاي ناظر در مكاتب فلسفه اخلاق بستر خود شكل گرفته است.اين مقاله با بررسي اين ادله طبق روش شناسي بنيادين ، مباني فلسفه اخلاقي ادله مذكور را مشخص و ازاين طريق نقد بنيادين آنان را ميسر نموده است.